«Мая любоў да раённай газеты старэйшая за мяне», – з такога парадаксальнага выказвання пачала адказ на адно з заданняў конкурсу «Сваё, астравецкае» Наталля Блахіна.
Читать далее
Нина Рыбик
Корреспондент
Член Белорусского союза журналистов и Союза писателей Беларуси; неоднократный победитель областных, республиканских и международных творческих и профессиональных конкурсов; «Человек года Гродненщины» (2015 год); лауреат ІХ Республиканского конкурса «Женщина года Беларуси» (2015 год).
Не ведаю, што таму прычынай: ці то спёка, якая час ад часу апаноўвала нас гэтым летам; ці грыбныя-ягадныя-агародныя клопаты; ці здымак нашым чытачам не зайшоў – але варыянтаў подпісаў на гэты раз аказалася менш, чым звычайна. Для саміх канкурсантаў гэта, можа, і ў радасць – канкурэнцыя меншая, а вось рэдакцыйнае журы засмуцілася. Конкурс гэты даўні, адзін з газетных старажылаў, і аднойчы мы сутыкнуліся з такой праблемай: колькасць удзельнікаў зменшылася да мінімуму – і нам давялося яго прыпыніць. Читать далее
Гэтыя словы з вядомай песні часта гучалі падчас чарговага пасяджэння клуба «Астраўчанка», створанага пры раённым савеце ветэранаў. І невыпадкова: на гэты раз яно было прысвечана медыцыне і медыцынскім работнікам. Як справядліва заўважыла, адкрываючы яго, старшыня савета ветэранаў Ірына Шляхтун, здароўе для людзей элегантнага (залатога, сярэбранага – якія эўфемізмы ні ўжывай, усё роўна – пажылога) узросту – самая першая і галоўная ўмова. Читать далее
Ёсць людзі, у гонар якіх называць вуліцы, адкрываюць мемарыяльныя дошкі, нават даюць імёны зоркам і планетам. Читать далее
«Ну канешне ж, размова ў чарговым заданні ідзе пра возера Бык!» – у першым жа сказе дала адказ на пытанне наша дэбютантка Алена Шымковіч. Читать далее
Второе полугодие районного чемпионата по интеллектуальным играм началось сложно.
Читать далее
«Раз, два, три… Точка! Раз, два, три… Точка!» Нет, это не обучение счёту малышей. Это – танец. Красивый, пластичный, чувственный. Бачата называется. Читать далее
Ёсць на Астравеччыне легенда. Аднойчы на Вялікдзень мужык запрог вала і пайшоў араць. Як ні спрабавалі яго спыніць, ён адказваў: веснавы дзень год корміць, святкаваць будзем, як усё пасеем. Читать далее
Першае, што кідаецца ў вочы, калі пераступаеш парог хаты Антона Станкевіча ў Дравяніках, – каляровы каляндар «Астравецкай праўды», які па традыцыі газета дорыць сваім падпісчыкам разам з першым навагоднім нумарам. Ён прымацаваны на самым бачным месцы. А побач ляжыць свежы выпуск раённай газеты.
Читать далее
З сямі адказаў, што паступілі на дзявятае заданне конкурсу «Сваё, астравецкае» памылковым аказаўся толькі адзін. Наша дэбютантка Ірына Андрыеўская правільна вызначыла, што на здымку адна з дзесяці каменных скульптур, якія засталіся ў падарунак Астраўцу пасля праведзенага ў 2008 годзе пленэра скульптараў, але, на жаль, памылілася з назвай і аўтарствам: палічыла, што гэта работа Паўла Вайніцкага «Той, хто ідзе» («Человек идущий»). Усе астатнія правільна пазналі работу Аляксея Сарокіна «Час магнатаў». Читать далее
Информационная група во главе с заместителем председателя райисполкома Никитой Оленцевичем встретилась с жителями райцентра в киноконцертном зале «Островец». В состав её также вошли заместитель начальника РОВД по идеологической работе Александр Качкан и инспектор сектора надзора и профилактики РОЧС Антон Алексей. Читать далее
Што ні кажыце, а добрая ідэя ўзнікла гадоў з дзясятак таму: стварыць у буйных вёсках і аграгарадках брэндавыя святы. Недзе, да слова, і выдумляць нічога не давялося: слава пра гервяцкі ці гудагайскі фэсты выйшла далёка за межы раёна. А хто не мог падобным пахваліцца, падумалі – і прыдумалі, чым адметным выдзеліцца сярод іншых. Читать далее
12 июля – обычный вроде день. Впрочем, он и был таким для большинства жителей района. Но не для прихожан церкви Святых апостолов Петра и Павла. Для них это прежде всего именины храма, престольный праздник. Читать далее
Чарговы этап конкурсу паказаў: любяць нашы людзі коцікаў. І не толькі тыя, хто іх трымае, пястуе і фатаграфуе, але і тыя, хто потым прыдумвае подпісы да гэтых здымкаў.
А коцікі... Ну што ж коцікі? Яны, як і кожная жывая істота, любяць, калі іх любяць: чухаюць пузік і за вушкам, кормяць смачняшкамі…
Шкада, што не ўмеюць яны чытаць (хоць, назіраючы за некаторымі, у прыватнасці, за героем сённяшняга здымка, часам сумняваюся ў гэтым), а то б даведаліся, што пра іх, распешчаных гаспадароў жыцця, думаюць чытачы «Астравецкай праўды». Читать далее
Закончилось первое полугодие. Можно подводить промежуточные итоги – в жизни и в игре. Читать далее
Дзяцінства Мар’яна Станіслававіча Гана прайшло ў Іўеўскім раёне. Вучыўся ён у Ленінградзе. Працоўны шлях пачаў у Котласе Архангельскай вобласці. Але практычна ўсё свядомае жыццё ён працаваў на Астравеччыне, на розных пасадах у розных арганізацыях – і ў кожнай пакінуў свой адметны след. Читать далее
У наступным этапе конкурсу «Сваё, астравецкае» прапануем адказаць: каго і што сімвалізуе каменная скульптура, устаноўленая каля будынка старога астравецкага млына, і расказаць гісторыю яе ўзнікнення.
Читать далее
Перш чым падвесці вынікі чарговага этапу конкурсу «Сваё, астравецкае», мусім вярнуцца да папярэдняга, прысвечанага Францу Паташкевічу. Для гэтага ёсць дзве важкія нагоды. Читать далее