Завяршыўся чарговы этап конкурсу “Што б гэта значыла?” Хто стаў пераможцам?

…Не ведаю, як у каго, а ў мяне апошнім часам у галаве ўвесь час круцяцца словы з песні «Вось і лета прайшло, быццам і не бывала…» І самы час пісаць сачыненні- ўспаміны на тэму «Як я правёў лета». 

 Пра тое, як правялі яго вы, шаноўныя чытачы, многія расказваюць у сацыяльных сетках ці ў рэальных стасунках з сябрамі і знаёмымі. 

А вось пра тое, як праводзіў яго малады чалавек на здымку, які мы на развітанне з летам прапанавалі вам як конкурсны варыянт, у асалоду паразважалі нашы чытачы.

На думку Рэгіны Дрэмы, вельмі нават нядрэнна. Галоўнае ж – не дзе пабываць, а з якім настроем адпачываць. Рэгіна, пазіраючы на хлопца, прыпісвае яму такія патрыятычныя думкі і настрой:
Не патрэбна загранiца:
Мальдзiвы, Кiпр, Балi і Нiца….
Я душой адпачываю
У сваiм родным, мiлым краі!

А ў другім варыянце яна ж удакладняе:
Адпачываю я ля рэчкi,
I на сонцы пяку яечкi.

Да слова, многія канкурсанты пільна прыглядаліся, што ж там гатуе хлапчына на вогнішчы.

Баба Лена (Леанарда Якель) лічыць, што ў беларускага хлопца і абед павінен быць адпаведны:
Добра загараць, купацца,
Ды час за абед брацца.
На сонцы я абед згатую,
Маму з татам пачастую.
Абед будзе не прасты,
Ён ад сонца залаты.
Сонца вельмі моцна грэе –
Хутка бульбачка паспее.

Пра тое ж, але з філасофскім падтэкстам – варыянт Ларысы Гупянец:
Сядзіць мужчына ціха ў трусах,
Агонь гарыць, і шчасце ў вачах.
На патэльні бульба шкварчыць…
Жыццё ляціць, а ён сядзіць.

А Марыя Бруйко перавяла гастранамічную тэму ў жартоўна-любоўна-разлучную:
Летняе сонца грэе, прыпякае.
Кавалер каханую 
на беразе чакае.
Для яе, адзінай, 
сняданак рыхтуе:
Запякае бульбу, 
калдуны гатуе…
Ну а Клава – што з ёй стала?
Гэтак хлопца падвяла!
Прыйсці да рэчкі абяцала –
З другім у піцэрыю пайшла.

У тым жа ракурсе, толькі з дадаткам настальгічных успамінаў, варыянт Капіталіны Пятроўскай: 
Молодой человек с бородкой
Жарит что-то на сковородке.
Жарит рыбку у костра,
Видно, наловил с утра.
Приготовлена картошка –
Будет и ухи немножко.
Ох, такого б я любила!
У меня так в жизни было…
Мой муж рыбку мне ловил
И ухой меня кормил.
С удовольствием я ела,
И, как выдрочка, блестела!
Я ещё жива пока
И хотела б рыбака!
С рыбаком бы дружбу свесть,
Ушицы, рыбочки поесть.

Мусіць, ёсць што ўспомніць і Ма­рыі Бруйко. Ці, можа, проста фан­тазія ў жанчыны разыгралася?
А я парень не прохвост!
На лодке катался.
Ухватил щуку за хвост –
И не растерялся.
Наготовлю я ухи, 
Сделаю поджарку.
На свиданье приглашу
Речную русалку.
Солнышко закатится, 
И спадёт жара –
Будем зажигать мы
С русалкой до утра!
Беларускае лета (у адрозненне ад заходнееўрапейскага) сёлета, здаецца, задаволіла ўсіх: і тых, хто любіць смажыцца на сонцы, і тых, хто дожджыку на нівы ды агароды прасіў. 

Калі ж выйшла газета з чарговым конкурсным заданнем, выдаліся якраз спякотныя дні – яны і натхнілі Аляксандра Харытонава на шэраг адпаведных варыянтаў:
В этот год жара повсюду,
Беспощадно солнце жжёт,
Отдыхающему люду
Жить спокойно не даёт.
Вся Европа раскалилась:
Тридцать градусов в тени!
К нам жара от них явилась –
Зноем дни опалены.
Далей Аляксандр працягвае:
Все собрались на природе,
Отдыхаем от жары,
Радость в отдыхе находим.
Молодые жгут костры,
На которых жарят, варят,
Вся готовится еда.
Праздник жизни лето дарит.
Ну а градус – ерунда!
Любят здесь повеселиться,
Бегать, прыгать и играть.
А потом к реке стремиться,
В ней купаться и нырять. 

Але найбольш – скажу, забягаючы наперад, – су­пра­цоў­нікам «Астравецкай праўды» спадабаліся вось гэтыя радкі Аляксандра Харытонава (Мусіць, таму, што такія выхадныя, як у героя здымка, у іх здараюцца вельмі рэдка. Часцей за ўсё ў суботу і нядзелю, і не толькі летам, яны працуюць, асвятляючы мерапрыемствы, што праходзяць у раёне.):
Призываю журналистов
Провести так выходной!
Островецкий край искристый
Стал вам крышею родной.
Больше конкурсов в газете!
Люди любят ваш, свой труд.
В ней страницу всех поэтов
С нетерпением все ждут.

Намёк на рэдкія выхады «Літаратурнай старонкі» зразумелі, пра конкурсы пачулі, за пажаданне «провести так выходной» дзякуем. Пастараемся ўсё выканаць – але не гарантуем: жыццё – рэч непрадказальная, а наша паўсядзённая праца – тым больш.

Пра цудоўны адпачынак піша і Марыя Бруйко. Сапраўды, што можа быць лепш, калі
Отдыха выпал хороший денёк!
Знойное лето, горячий песок... 
Птички щебечут, звонко поют.
Солнышко греет… 
Сижу, как в раю!
Кончилась рыбалка, 
тихая охота – 
Мой недельный отпуск дикаря.
Дома ждёт давно уж 
срочная работа
И моя принцесса – 
красавица жена.

Спадзяёмся, што ў кожнага з нашых чытачоў гэтым летам выдаўся хоць дзянёк ці два падобнага адпачынку, калі «ся­джу, як у раі» і ні пра што не думаю…

Але ўсё добрае вельмі хутка заканчваецца. Лета, калі вы заўважылі, – асабліва. На яго законы часу, здаецца, не распаўсюджваюцца.

І разам з летам заканчваецца гэты этап конкурсу. (Спа­дзяёмся, што толькі гэты, бо нешматлікасць удзельнікаў наводзіць на сумныя думкі пра яго неабходнасць.)

Час падводзіць вынікі.

Найбольш членам журы спадабаўся патрыятычны варыянт Рэгіны Дрэмы, радкі з якога вынесены ў загаловак: ён набраў 130 ачкоў і заняў першае месца. На другім – пажаданне Аляксандра Харытонава журналістам так правесці выхадны, як герой здымка: 120 ачкоў. На трэцім – баба Лена (Ленарада Якель): 80 ачкоў.

Віншуем пераможцаў!

Текст: Нина Рыбик
Фото: из архива АП