Нина Рыбик

Прыадкрыю таямніцу: здымак, які на гэты раз мы прапанавалі на конкурс «Што б гэта значыла», быў зроблены ў Хельсінкі. На цэнтральных вуліцах сталіцы Фінляндыі шмат такіх арыгінальных кветнікаў у старых ботах, чаравіках, вёдрах, начоўках ці, як на здымку, – у чамадане. Читать далее

Першую палову 90-х гадоў мінулага стагоддзя пазней назавуць «ліхімі дзевяностымі» – і гэта не было перабольшваннем ці «чырвоным слоўцам».
Читать далее

Іосіф Раўдановіч (у мужчыны двайное імя – Іосіф-Анатоль, але для зручнасці будзем карыстацца толькі першым) – ураджэнец і на працягу доўгага часу жыхар Міхалішак. І гэтае месца, па ўласным прызнанні, для яго самае дарагое на зямлі.
Читать далее

Дзесяцігоддзе з 1981-га па 1990-ты ўмоўна можна падзяліць на два амаль роўныя прамежкі. Першая палова ўвайшла ў гісторыю частай зменай лідараў Камуністычнай партыі (чытай: СССР): аднаго за другім пахавалі Леаніда Брэжнева, Юрыя Андропава, Канстанціна Чарненку.
Читать далее

В нашем обществе одним из самых страшных заболеваний считается рак. Для многих он по-прежнему является синонимом слова «смерть». Хотя это далеко не так: выявленный на ранних стадиях, рак успешно лечится и онкобольные затем живут годы и десятилетия, работают, совершенствуются в своих увлечениях, путешествуют, растят детей и внуков.
Читать далее

Сёлета Гродзенская вобласць адзначае 80-годдзе з часу ўтва­рэння. З 1960 года ў яе склад уваходзіць Аст­равецкі раён. Гэтая дата – добрая нагода яшчэ раз узгадаць гісторыю раёна, якая стала неад’емнай часткай гісторыі Гродзеншчыны. І прасачыць яе мы вырашылі, гартаючы архіўныя падшыўкі «Астравецкай праўды». Читать далее

У студзені 1960 года Мала­дзечанская вобласць была расфарміравана, Астравецкі, Смаргонскі і Ашмянскі раёны увайшлі ў склад Гродзенскай.
Читать далее

Напярэдадні святкавання 80-годдзя Гродзенскай вобласці губернатар Уладзімір Каранік правёў урачысты прыём лепшых людзей вобласці, чые імёны занесены ў Кнігу Славы Гродзеншчыны. На яго былі запрошаны былы галоўны ўрач Астравецкай раённай бальніцы Валянцін Тачоны і былы начальнік раённага вузла паштовай сувязі і старшыня раённага Савета дэпутатаў Ірына Тальчук. Мы папрасілі іх расказаць, за якія дасягненні яны былі ўдастоены такога гонару, і падзяліцца ўражаннямі ад мерапрыемства. Читать далее

5 верасня адбылася агульнанацыянальная прэм’ера новага фільма, знятага на кінастудыі “Беларусфільм” “Культурны код”. Разам з тысячамі беларусаў на прэм’ерным паказе прысутнічалі і дзве сотні астраўчан, якія прыйшлі тым вечарам у кінаканцэртную залу “Астравец”. Читать далее

Восемь месяцев я, да, думается, и другие игроки интеллектуального чемпионата повторяли, как мантру: времени впереди много, всё ещё можно исправить хорошей игрой. Читать далее

Урачыстая лінейка з нагоды 1 верасня. Усе: дзеці, настаўнікі, бацькі, бабулі і дзядулі святочныя, прыгожыя, нібы з вокладкі глянцавага часопіса.
Читать далее

«Жывуць кот і сабака, ды доля не аднака», – гаварыла некалі мая мама, маючы на ўвазе, што сабака ў дождж і сцюжу трасецца ў будцы, добра яшчэ, калі на саламянай падсцілцы, а кот соладка дрэмле на цёплай печы.
Читать далее

Одно из относительно новых имён на литературной карте Островетчины – Людмила Марковская. В «Островецкой правде» печатались некоторые её произведения – «13 километров», «Грибной суп», «Смак жыцця», «Эскизы на бинтах».
Читать далее

У творчасці Янкі Брыля крытыкі найперш вылучаюць аўтабіяграфічны раман «Птушкі і гнёзды». Ні ў якім разе не хачу з імі спрачацца ці змяншаць вартасць гэтага сапраўды вялікага твора. Читать далее

Сёлета Гродзенская вобласць адзначае 80-годдзе з часу ўтва­рэння. З 1960 года ў яе склад уваходзіць Аст­равецкі раён. Гэтая дата – добрая нагода яшчэ раз узгадаць гісторыю раёна, якая стала неад’емнай часткай гісторыі Гродзеншчыны. І прасачыць яе мы вырашылі, гартаючы архіўныя падшыўкі «Астравецкай праўды». Читать далее

Читать далее

Гісторыя – паняцце шматграннае. Ёсць вучоныя, якія прысвяцілі жыццё  гэтай навуцы, занатоўваючы і сувымяраючы даты, падзеі, факты, іх уплыў на рух грамадства і свету наперад (ці наадварот – назад).
Читать далее

…У той магазін заскочыла выпадкова, ён далёка ад майго дома, я там амаль не бываю. А тут нібы нешта пацягнула…
Читать далее

Некалі, яшчэ ў верасні 2021 года, я расказвала на старонках “Астравецкай праўды”, як махляры ашукалі маю прыяцельку: даслалі ёй “сертыфікат” на 350 рублёў, за атрыманне якога трэба было заплаціць 39.90. За той сертыфікат можна было набыць тавары з “каталога” – раздрукаванага на чорна-белым прынтары спісу тавараў сумніўнай якасці па завышаным кошце. Мала таго, што такі “дэфіцыт” і дарма нікому не патрэбен, дык за перасылку кожнага “падарунка” трэба было заплаціць амаль 20 рублёў Читать далее

Прапануем нашым чытачам прыняць удзел у новым этапе конкурсу “Што б гэта значыла” і прыдумаць цікавыя подпісы да здымка Читать далее