Человек и его дело

Жыццё чалавека, прынамсі, яго працягласць – велічыня адносная. Нехта жыве, як гарыць – і пакідае пасля сябе, як камета, яркі след добрых і прыгожых спраў. А іншы, здаецца, ужо нараджаецца пенсіянерам і адно толькі скардзіцца на жыццё, крэкча, квокча – ні блізкім ад такога радасці, ні сабе карысці…
Праскоўя Клімаўна Мікалаева... Читать далее

Жыццё, як ні круці, праходзіць... Імгненне за імгненнем. Гадзіна за гадзінай. Дзесяцігоддзе за дзесяцігоддзем. Неяк так неўпрыкмет падкралася сямідзесяцігоддзе… Здаецца, і не жыў… Быццам бы толькі ўчора небарака-бусел скінуў мяне ў бацькаву росную капусту… На досвітку… У самым канцы жніўня 1940 года…


Дзяцінства
Цікава, ці радаваліся майму з’яўленню на свет бацькі? Усё... Читать далее

Рашэннем раённага выканаўчага камітэта са снежня мінулага года на базе тэрытарыяльнага цэнтра сацыяльнага абслугоўвання насельніцтва было адкрыта аддзяленне дзённага знаходжання для інвалідаў. Тут яны могуць пазнаёміцца з новымі людзьмі, наведваць гурткі па інтарэсах, удзельнічаць у рабоце спецыялізаванай майстэрні — адным словам, правесці свой час цікава і з карысцю. Усё гэта... Читать далее

Каля двух месяцаў назад яна атрымала карону і тытул “Міс Астраўчанка”. Нягледзячы на тое, што гэта быў не рэспубліканскі размах і не адчыніў каралеве дзверы ў мадэльныя агенцтвы, перамога на конкурсе прыгажосці ўсё ж такі значыць многае для любой дзяўчыны. Што яна значыла для Маргарыты Рук, пра што яна марыць,... Читать далее

Пакаленне франтавікоў за цвёрдасць духу і волі, стойкасць перад жыццёвымі нягодамі і выпрабаваннямі параўноўваюць з крэмнем. Мажліва, у дачыненні да жанчын гэтае вызначэнне не зусім дакладнае, і ўсё ж...
Чаго-чаго, а нягод на долю ўкраінскай дзяўчыны Ганны Сывун выпала з гакам. Ледзь споўнілася восем гадкоў – страціла маці. Дзяцей у сям’і... Читать далее

Цяжка ўявіць сучаснае жыццё без вакзалаў, цягнікоў, грукату колаў і доўгіх гудкоў лакаматыва – вешчуна расставанняў і сустрэч. Мяне, як, здаецца, і многіх, заварожвае язда на цягніках: за вокнамі мільгаюць лясы, палі, паўстанкі, бягуць наўздагон аблокі. Але гэта ўсё толькі рамантыка. Пераадольваць самыя вялікія адлегласці, сустракацца з роднымі, сябрамі, якія... Читать далее

20 чэрвеня сваё прафесійнае свята святкуюць медыцынскія работнікі – людзі, якія вяртаюць нам здароўе і жыццё. Сёння мы знаёмім вас  з некаторымі з іх.
Уладзімір Часлававіч Мажэйка: "Прафесіянал – гэта назаўсёды"
Уладзіміру Часлававічу Мажэйку, намесніку галоўнага ўрача цэнтральнай раённай бальніцы па лячэбнай рабоце, 38 гадоў, 13 з якіх ён з’яўляецца практыкуючым хірургам... Читать далее

Ля былой туберкулёзнай бальніцы ў Каменцы растуць дзве бярозкі. Стоячы між стройных беластволых прыгажунь, Валянцін Ігнатавіч Тачоны выразна адчувае, які імклівы бег часу. Здаецца, яшчэ ўчора, у першы год сваёй працы на Астравеччыне, ён разам з сябрам пасадзіў гэтыя дрэўцы. А вунь якія яны вымахалі! Не дзіва – 36 гадоў... Читать далее

Нецікавых людзей не бывае. Напэўна, таму, што кожны з нас успрымае свет пад сваім, індывідуальным вуглом погляду. І там, дзе адзін бачыць толькі парыжэлыя рэшткі мінулагодняй травы, другі ў стане разгледзець і парасткі будучых кветак, і дзелавітага мураша, які цягне на сабе ўдвая большую паклажу, і незвычайнай афарбоўкі каменьчык…
Франц Антонавіч... Читать далее

Арыфметыка сямейнага шчасця
…Аднойчы, яшчэ ў школе, дзявочая цікаўнасць прывяла Алу да варажбіта: гэтай традыцыйна жаночай справай паспяхова займаўся пажылы чалавек у Варнянах. Стары раскінуў карты, паглядзеў на дзяўчыну…
— Усё ў цябе будзе добра. Паступіш, куды хочаш, і праца будзе па душы. З хлопцамі – двое табе выпадае. Але лёс твой... Читать далее