История

Некалькі гадоў таму мне пашанцавала паўдзельнічаць у падарожжы па Польшчы. Маршрут пачынаўся з духоўнага цэнтра гэтай краіны – Чэнстахова.
Амаль у кожным каталіцкім доме ёсць копія абраза Маці Божай Чэнстахоўскай, галоўная адметнасць якога – шрамы на твары Чорнай Мадонны.
“Басурмане захапілі храм, дзе быў гэты абраз, – расказвала ў дзяцінстве мама. –... Читать далее

Вялікай Перамозе – 65 гадоў, а многія ахвяры вайны да гэтага часу не ўшанаваны. Як гэта было з габрэямі, якіх толькі на тэрыторыі нашага раёна загінула каля 1000 чалавек. Пакутніцкая смерць сыноў племені Давіда чамусьці на працягу многіх гадоў замоўчвалася – нібы і не расстрэльвалі габрэяў у Астраўцы, у Быстрыцы,... Читать далее

Маё міні-даследаванне гісторыі станцыі ( а тым самым і пасёлка) Гудагай пачалося лютаўскім днём бягучага года, калі я браў білет да Мінска ў драўлянай пабудове на падыходзе да цаглянага будынка вакзала, які стаяў у рыштаваннях. Якраз з яго сценаў абдзіралі зялёную фарбу.
Мерзнучы ў чарзе на марозе, пасажыры гучна выказвалі сваё... Читать далее

Калі я высвятляла, “хто ёсць хто” з удзельнікаў “Хаўрусу сваякоў” сярод трашчанскай моладзі, Рэгіна Францаўна Субач, якая дапамагала мне ў гэтым даследаванні, выказала меркаванне, што загадкавы Гоз.Лаўрыновіч – гэта Іосіф Лаўрыновіч, таму што больш такіх прозвішчаў у в. Трашчаны не было. Яшчэ раз паўглядаўшыся ў спіс, надрукаваны ў “Астравецкай праўдзе”,... Читать далее

“Трэцяга жніўня прыехаў на свой вікарыят у Камаі. Беларусь шчырая. Навет разгаварыцца іначай трудна. Касьцёл падобны да нейкай крэпасьці з сярэдніх вякоў. Пробашч чалавек залаты. …Наагул здаецца, што тут дрэнна ня будзе. Працы ёсць. Адна бяда: ня маю, дзе сваіх кніжкаў падзець. Трохі цесна. Але іначай быць ня можа. Трэба... Читать далее

Сенсацыйнай знаходкай распачаўся рамонт захрыстыі ў Варнянскім касцёле святога Юрыя – пад слоем тынкоўкі, які будаўнікі знялі з адной са сцен, аказалася старажытная фрэска.
Пробашч касцёла айцец Здзіслаў Пікула пракаменціраваў знаходку так:
–Не магу сказаць, на якім этапе роспіс быў пакрыты тынкоўкай – падчас перабудовы касцёла пад клуб ці яшчэ раней. Адно... Читать далее

Калі Зоя Анатольеўна Харытановіч, малодшы навуковы супрацоўнік Інстытута гісторыі НАН Беларусі, назвала раскопкі ля рэчкі Кавалёўка выратаваннем, я спачатку прыняў гэта за вобразны выраз. Дарэмна. Аказваецца, ёсць у археалогіі такі від даследавання, які так і называецца – выратавальныя раскопкі. Да іх прыбягаюць, адклаўшы падчас больш важныя сравы, дзеля таго, каб... Читать далее

Напярэдадні 65-годдзя Вялікай Перамогі прайшло шмат дабрачынных акцый і мерапрыемстваў для ветэранаў і вязняў Вялікай Айчыннай вайны – жывых і тых, хто застаўся ў брацкай магіле назаўсёды.
Актыўны ўдзел прынялі ва ўшанаванні памяці герояў і прадстаўнікі моладзі. Па ўсім раёне былі праведзены ўрачыстыя лінейкі, аказана дапамога ветэранам, добраўпарадкаваны магілы.
Не засталіся раўнадушнымі... Читать далее

Шырока, прыгожа, радасна, ярка, незабыўна, шматлікімі мерапрыемствамі, у цэнтры ўвагі якіх былі ветэраны Вялікай Айчыннай вайны, адзначылі ў раёне вялікае і радаснае свята, да якога доўга рыхтаваліся, – 65-гадовы юбілей Вялікай Перамогі.
Мерапрыемствы і акцыі, прысвечаныя юбілею Перамогі, доўжыліся на працягу ўсяго гэтага года, а ў канцы красавіка-напачатку мая праходзілі ледзь... Читать далее

На гэтую шаноўнага ўзросту жанчыну я звярнула ўвагу два гады таму ў царкве. На твары, пакрытым сетачкай маршчын, свяціліся дабрынёй карыя вочы, шчырая прыветлівая ўсмешка была адказам кожнаму, хто да яе звяртаўся. Падумалася: жанчына пражыла вялікае і, мусіць, няпростае жыццё...
У сям’і Шагавікоў старэйшую дачушку звалі інтэлігентна – Софа, Софачка. Жыла... Читать далее