Радзімка мая

13:10 / 22.03.2019
275

Малая радзіма, бацькаўшчына – гэта месца, дзе чалавек нарадзіўся на свет, дзе  адчуваў сябе захаваным ад бяды і гора. Гэта ўтульны цёплы дом, дужыя бацькавы рукі, ласкавыя словы матулі. І нават калі імклівы вір жыцця закруціў цябе і занёс далёка ад роднага дома, успаміны аб ім не пакідаюць ніколі. Мы часта туды вяртаемся – калі не на яве, то ў думках і снах, каб сагрэць сэрца, адпачыць і духоўна адрадзіцца. І родны кут, маленькая радзіма заўсёды нас чакаюць…. Читать далее

08:00 / 19.01.2019
1657

Пра вёску Белая Вада, што ў Астравецкім раёне, яе гісторыю і сённяшні дзень расказваюць яе жыхары і краязнаўца Іаланта Валуевіч Читать далее

07:33 / 09.01.2019
817

Вольга УМРЫХІНА, першы нНарадзілася я ў маленькай вёсачцы Ракуцева, што на Смаргоншчыне. У нас там такія маляўнічыя і прыгожыя мясціны: да самых хат туліцца лес, серабром блішчаць рака і возера… амеснік начальніка ўпраўлення сельскай гаспадаркі і харчавання: Читать далее

14:18 / 08.01.2019
1170

Наталля Ачарэтава, намеснік дырэктара раённай бібліятэкі Читать далее

09:40 / 08.01.2019
1051

Нарадзілася я ў Маладзечне, там жа вучылася, хадзіла ў школу, там прайшлі мае студэнцкія гады. Маладзечна – гэта родныя мясціны, цёплыя ўспаміны і шчаслівае дзяцінства. Самае любімае месца горада – вуліца Прытыцкага, «Брадвей», як яе называюць у народзе. Там заўсёды было шмат моладзі, праходзілі фестывалі з выязным гандлем, песнямі і танцамі. Калі я была маленькай, усё навокал – палаткі, сцэна, людзі, святочныя ўпрыгажэнні – здавалася мне такім вялікім! Читать далее

09:33 / 04.01.2019
997

Віктар Брыч, намеснік дырэктара па агульных пытаннях прадстаўніцтва АТ ІК «Атамбудэкспарт» у Рэспубліцы Беларусь: Читать далее

10:16 / 03.01.2019
1100

Калі я быў дзіцем, наша сям’я некалькі разоў мяняла месца жыхарства. Я нарадзіўся ў вёсцы Чырвоная Ніва Хойніцкага раёна. Зараз ад яе нічога не засталося: маладзейшыя выехалі ў горад, а старэйшыя памерлі – з імі свой век дажыла і вёска.
Калі мне быў год, наша сям’я пераехала ў райцэнтр  – прыкладна ў гэты ж час здарылася аварыя на Чарнобыльскай атамнай электрастанцыі. У Хойніках мы пражылі каля пяці гадоў, але я дрэнна памятаю той час. Читать далее

07:00 / 30.12.2018
1370

З пісьмовых крыніц
Кніга «Памяць. Астравецкі раён»:
«Пранюны – да 21.02.1994 г. хутар у Гудагайскім сельсавеце. У 1596 г. Пранюны – паселішча, якое згадваецца ў дакументах пры падзеле зямель паміж Пржэславоўскім і Бабровічамі».
Узгадвае гэту вёску і вядомы культурны дзеяч, пісьменнік 19 стагоддзя Ігнацы Ходзька ў сваёй аповесці «Пустэльнік у Пранюнах», выдадзенай у 1858 годзе ў Вільні: «Такая ёсць ваколіца Пранюны; пралягае яна ля гасцінца, так званым чорным, што да Вільна вядзе. <…> Лес тут некалі быў, але з часам, высечаны, ён не вырас на пясчанай і неўрадлівай зямлі.» – пераклад з польскага. Читать далее

15:55 / 18.09.2018
7298

Варняны... Больш як 40 гадоў я тут жыву, працую, спяваю, складаю вершы, малюю. Тут мой дом, мая сям’я, мае родныя і блізкія, суседзі, сябры, вучні. Тут я сфарміравалася як асоба… Варняны – частка майго сэрца, маёй душы. Тут я адчуваю сябе ўтульна і спакойна. Шырокія галіны-далоні магутных каштанаў паміж школай і касцёлам лагодна ахінаюць мяне, чырвоным агеньчыкам свеціць цагляная вежа на ставах, задуменна шапоча парк, магутнай постаццю ўздымаецца ў неба касцёл Святога Юрыя. Подых часу тут я адчуваю больш, чым у іншых мясцінах Астравеччыны… Читать далее

12:18 / 10.09.2018
8765
1

Кожная вёсачка мае сваю ўнікальную гісторыю – і яна не менш цікавая, чым тая, пра якую расказваюць падручнікі гісторыі. Читать далее