Радзімка мая

07:33 / 09.01.2019
426

Вольга УМРЫХІНА, першы нНарадзілася я ў маленькай вёсачцы Ракуцева, што на Смаргоншчыне. У нас там такія маляўнічыя і прыгожыя мясціны: да самых хат туліцца лес, серабром блішчаць рака і возера… амеснік начальніка ўпраўлення сельскай гаспадаркі і харчавання: Читать далее

14:18 / 08.01.2019
710

Наталля Ачарэтава, намеснік дырэктара раённай бібліятэкі Читать далее

09:40 / 08.01.2019
596

Нарадзілася я ў Маладзечне, там жа вучылася, хадзіла ў школу, там прайшлі мае студэнцкія гады. Маладзечна – гэта родныя мясціны, цёплыя ўспаміны і шчаслівае дзяцінства. Самае любімае месца горада – вуліца Прытыцкага, «Брадвей», як яе называюць у народзе. Там заўсёды было шмат моладзі, праходзілі фестывалі з выязным гандлем, песнямі і танцамі. Калі я была маленькай, усё навокал – палаткі, сцэна, людзі, святочныя ўпрыгажэнні – здавалася мне такім вялікім! Читать далее

09:33 / 04.01.2019
586

Віктар Брыч, намеснік дырэктара па агульных пытаннях прадстаўніцтва АТ ІК «Атамбудэкспарт» у Рэспубліцы Беларусь: Читать далее

10:16 / 03.01.2019
659

Калі я быў дзіцем, наша сям’я некалькі разоў мяняла месца жыхарства. Я нарадзіўся ў вёсцы Чырвоная Ніва Хойніцкага раёна. Зараз ад яе нічога не засталося: маладзейшыя выехалі ў горад, а старэйшыя памерлі – з імі свой век дажыла і вёска.
Калі мне быў год, наша сям’я пераехала ў райцэнтр  – прыкладна ў гэты ж час здарылася аварыя на Чарнобыльскай атамнай электрастанцыі. У Хойніках мы пражылі каля пяці гадоў, але я дрэнна памятаю той час. Читать далее

07:00 / 30.12.2018
971

З пісьмовых крыніц
Кніга «Памяць. Астравецкі раён»:
«Пранюны – да 21.02.1994 г. хутар у Гудагайскім сельсавеце. У 1596 г. Пранюны – паселішча, якое згадваецца ў дакументах пры падзеле зямель паміж Пржэславоўскім і Бабровічамі».
Узгадвае гэту вёску і вядомы культурны дзеяч, пісьменнік 19 стагоддзя Ігнацы Ходзька ў сваёй аповесці «Пустэльнік у Пранюнах», выдадзенай у 1858 годзе ў Вільні: «Такая ёсць ваколіца Пранюны; пралягае яна ля гасцінца, так званым чорным, што да Вільна вядзе. <…> Лес тут некалі быў, але з часам, высечаны, ён не вырас на пясчанай і неўрадлівай зямлі.» – пераклад з польскага. Читать далее

15:55 / 18.09.2018
6790

Варняны... Больш як 40 гадоў я тут жыву, працую, спяваю, складаю вершы, малюю. Тут мой дом, мая сям’я, мае родныя і блізкія, суседзі, сябры, вучні. Тут я сфарміравалася як асоба… Варняны – частка майго сэрца, маёй душы. Тут я адчуваю сябе ўтульна і спакойна. Шырокія галіны-далоні магутных каштанаў паміж школай і касцёлам лагодна ахінаюць мяне, чырвоным агеньчыкам свеціць цагляная вежа на ставах, задуменна шапоча парк, магутнай постаццю ўздымаецца ў неба касцёл Святога Юрыя. Подых часу тут я адчуваю больш, чым у іншых мясцінах Астравеччыны… Читать далее

12:18 / 10.09.2018
8227
1

Кожная вёсачка мае сваю ўнікальную гісторыю – і яна не менш цікавая, чым тая, пра якую расказваюць падручнікі гісторыі. Читать далее

09:41 / 14.08.2018
2674

С чего начинается Родина? Какая она и где? Какое будущее ее ждет? – поразмышлять над этими вопросами мы попросили жителей нашего города и района, предложив им ответить на пять вопросов о главном. Читать далее

16:37 / 30.07.2018
2340

Мая радзіма – Астравеччына, на карце якой маленькімі кропачкамі-радзімкамі пазначаны месцы, дзе мне давялося нарадзіцца, расці, вучыцца, жыць і працаваць. Кожнае з іх жыве ў маёй душы цёплымі ўспамінамі, пачуццямі, дзеяннямі, стасункамі з людзьмі… Читать далее