Раскажыце мне пра Леніна...

08:28 / 07.11.2011
7764
3

Час ляціць хутка. Здаецца, зусім нядаўна неад’емнай часткай позняй восені, яе галоўным акордам было святкаванне чарговай гадавіны Кастрычніцкай рэвалюцыі, святочныя дэманстрацыі са сцягамі, транспарантамі і крыкамі “ўра”, шматлікія ўрачыстасці з гэтай нагоды і вясёлыя застоллі. А ўжо вырасла цэлае пакаленне маладых людзей, якія, радуючыся яшчэ аднаму незапланаванаму выхадному дню, тым не менш са здзіўленнем пытаюць: “А што за свята такое – 7 лістапада?” Ці шакіруць сваіх бацькоў і бабуль-дзядуль просьбай: “Раскажыце мне пра Леніна – хто ён такі?”


Расповеды, якія яны пачуюць у адказ на сваю просьбу ці якія захочуць знайсці ў кнігах ці любімай сваёй крыніцы ведаў — інтэрнэце, пра Кастрычніцкую рэвалюцыю і яе ідэйнага натхняльніка і практычнага арганізатара, правадыра сусветнага пралетарыяту, будуць самыя розныя.
Адны раскажуць, што Кастрычніцкая рэвалюцыя — гэта пераварот, які ажыццявіла жменька прафінансаваных з-за мяжы тэрарыстаў і які затым знішчальным пажарам перакінуўся на ўсю краіну, а Ленін, які развязаў грамадзянскую вайну, рэпрэсіі – злачынца перад сваім народам.
Іншыя ўзгадаюць пра дзесяць дзён, якія ў літаральным сэнсе перавярнулі свет і дазволілі тым, хто быў нікім – стаць усім, далі старт пабудове самай сацыяльна справядлівай і магутнай дзяржавы, якая выйграла найвялікшую ў гісторыі чалавецтва вайну, першай запусціла чалавека ў космас, прадаставіла магчымасць людзям з народа, без “блакітнай крыві”, атрымаць адукацыю і дзякуючы выключна сваім здольнасцям і розуму заняць дастойнае месца – што было б немагчымым пры ранейшым ладзе жыцця.
І тое, і другое будзе праўдай — толькі не абсалютнай і поўнай, а толькі часткай праўды. Бо і ў Кастрычніцкай рэвалюцыі, і ў асобе Леніна шмат супярэчнасцей – як, зрэшты, у гісторыі і ў гістарычных асобах увогуле.
Але якім бы ні былі нашы адносіны да мінуўшчыны – гэта наша гісторыя. І самае меншае, што павінны зрабіць нашчадкі – гэта ведаць яе і шанаваць.
Бо не намі сказана: хто стрэліць у мінулае з пісталета – у таго будучыня выстраліць з пушкі.

Комментарии
0
Гость
"далі старт пабудове самай сацыяльна справядлівай і магутнай дзяржавы, якая выйграла найвялікшую ў гісторыі чалавецтва вайну, першай запусціла чалавека ў космас, прадаставіла магчымасць людзям з народа, без “блакітнай крыві”, атрымаць адукацыю і дзякуючы выключна сваім здольнасцям і розуму заняць дастойнае месца" - ну, так, хіба. А што сталася з тымі, хто з "блакітнай крывёй"??? Што ім дала рэвалюцыя???
"гэта наша гісторыя. І самае меншае, што павінны зрабіць нашчадкі – гэта ведаць яе і шанаваць" - а за што шанаваць гэтую гісторыю? За вынішчэнне народа? За пакуты? За смерці? За тое, можа, што нехта, без "блакітнай крыві", атрымаў бохан хлеба дадатковы? А можа, за тое, што тых, хто сваімі рукамі свой дабрабыт зарабіў, гэты хлеб адабралі?
Не бачу ніякай нагоды шанаваць гэта так званае "свята". Д'ябальскі дзень, які нагадвае пра тое, што гэты самы д'ябал не спіць.
І, сапраўды, гісторыю трэба ведаць. І не толькі тую, што напісана пасля гэтага "чырвонага" дню календара (насамрэч чырвонага - ад крыві).
Имя Цитировать 0
0
Гость
как 7 ноября так выходной,а на день поминовения усопших так рабочий...историю то помним а выводы не делаем.
Имя Цитировать 0
0
Гость
Свята можна шанаваць ці не - справа кожнага. А вось гісторыю - неабходна кожнаму. Каб не было іншых "чыровоных дзён". А тое, што рэвалюцыя дала не толькі рэпрэсіі і мільёны загінуўшых, таксама праўда. Не ведаю, як Марына, у яе, магчыма, і падмяшалася якая-небудзь блакітная кроў, а я дык дакладна ведаю, што са сваім сялянскім паходжаннем нікуды б не прабіўся, хоць бы сем пядзей у ілбе меў. Бацькам і бясплтана мяне вывучыць было цяжкавата, а калі б яшчэ за вучобу трэба было праціць - ніхто б мяне нікуды не пусціў. І ўвогуле, няма ніводнай гістарычнай падзеі, якую б можна было ўспрыняць адназначна. ялкік рэфарматар Пётр І пабудаваў Санк-Пецярбург на касцях. Перамога ў Вялікай Айчыннай вайне каштавала мільёнаў жыццяў, і многія смерці быліт мартынмі, а то і злачыннымі. Ды пачытайце гістрыю любой краіны -- Францыя, Іпанія, Англія, што заўгодна -- усюды смерць і пакуты. Так што, не абялабчы 7 лістапада. не трэба яго і ачарняць. не "чырванейшы" гэты дзень, чым многія іншыя гістарычныя даты. Каньюнктура проста змянілася, і многія зарабаляюць паліытчныя бонусы, аплёўваючы адны старонкі гісторыі і абагаўляючы другія, нічым не лепшыя.
Имя Цитировать 0
Оставить комментарий
Текст сообщения*
Защита от автоматических сообщений