Падарожжа на Балакоўскую АЭС

16:12 / 06.07.2010
11493
15

Такой далёкай вандроўкі ў мяне не было даўно. А што тычыцца Расіі, то далей Масквы я ўвогуле нідзе не бываў. Ды і тое ўжо даўно быллём парасло – два дзесяцігоддзі мінула. Таму калі выдалася нагода выбрацца больш чым за дзве тысячы кіламетраў ад роднай Астравеччыны, на другі бераг Волгі, ды яшчэ ў горад Балакова Саратаўскай вобласці, дзе вось ужо чвэрць стагоддзя працуе атамная электрастанцыя, успрыняў такую перспектыву з вялікім задавальненнем. Усё ж вельмі хацелася на свае вочы ўбачыць, як там “пад плотам” АЭС людзі жывуць? Ды і ўвогуле пазнаёміцца з Расіяй, якая з часоў былога Саюза стала хоць і блізкім, але замежжам.


За акном вагона

Падарожнічаць цягніком – задавальненне, трэба прызнаць, дваякае. З аднаго боку, канешне, ёсць куды ногі выцягнуць, косці размяць пры неабходнасці… А з другога, бачыць за акном бясконцыя палосы лесапасадак, якія ўшчыльную падступаюць да чыгуначнага палатна – не самы лепшы сродак для атрымання запамінальных уражанняў. Добра, што з Гудагая выехалі вечарам – праз некалькі гадзін, калі на зямлю апусцілася цемра, штосьці разгледзець за шклом усё роўна было немагчыма.
З першымі промнямі сонца – не хлушу, у цягніку звычайна сплю дрэнна, ды і прыгнятала пачуцце, што за ўсю дарогу нічога не ўбачу – зноў прыліп да акна.
Цягнік ужо імчаў па расійскай зямлі. Аб гэтым можна было здагадацца па няскошанай траве ля чыгункі. Ні ў якім разе не хачу прыпадабняцца да тых, хто свае ўражанні аб усходняй суседцы грунтуе выключна на растыражыраваных штампах аб паўсюднай неўпарадкаванасці, але з песні слова не выкінеш. Што было – тое было. А чаго не бачыў – аб тым гаварыць не стану.
Хоць бы аб той прыкрай расійскай усеагульнай запушчанасці і неахайнасці, калі ля дома “ні кала, ні двара”. Рознае, канешне, сустракалася. У тым ліку і такое. Але з большага – дамы ў расіян цалкам прыстойныя. Хоць і не такія, як у нашых аграгарадках. І ля дамоў усё што трэба – агарод, хлевушок…
Што ў Беларусі, што ў Расіі людзі розныя жывуць – і працаўнікі, і гультаі. І спрачацца з гэтым не мае сэнсу.


У “белакаменнай”
У Маскве жыццё ад правінцыі зусім адрознае – імклівае, бурнае, нават шалёнае. Гэта “рэчка” не сцішае свой бег ні днём, ні ноччу, ні ў будні, ні ў святы. А прыбылі мы туды з калегам, супрацоўнікам дырэкцыі будаўніцтва АЭС Уладзімірам Петрушкевічам, якраз у панядзелак, святочны дзень. Так-так, ніякай памылкі. Акурат напярэдадні Расія адсвяткавала Дзень Незалежнасці. А калі свята прыпадае на выхадны дзень, то ён аўтаматычна пераносіцца на панядзелак.
Тым не менш “белакаменная” “гула” нібы ўстрывожаны вулей. На вуліцах безліч людзей і яшчэ больш аўто, якія суцэльным патокам праносяцца міма з шалёнай хуткасцю. Прычым вадзіцелі тут са значна большым задавальненнем ціснуць на клаксон, чым на тормаз.
Не стану настойваць на сваім меркаванні, але з “перабудовачных” часоў знешняе аблічча Масквы змянілася мала. Яна, канешне, набыла новы твар у выглядзе нязвыклых для мінулага шыльдаў, якія запрашаюць, “навальваюцца” на людзей, што ідуць міма, напіраюць адна на адну. Танныя і дарагія, яркія і цьмяныя, з ілюмінацыяй і без. “”Банк”, “Ламбард”, “Салярый”, “Купім усё”. А за імі ўсё той жа сціплы фасад з далёкага мінулага. Абшарпаныя сцены, пафарбаваныя ў колер охры, разбіты асфальт…
Але пра цэнтр гэтага не скажаш. Тут бляск і прыгажосць! Гламур, як сёння кажуць. Праўда, нават Цвярская, знакамітая вуліца Горкага, некалі шматлюдная, выглядае ў гэтым бляску неяк пустынна і нелюдзіма. Радавым масквічам рабіць тут няма чаго. Насупраць модных буцікаў з астранамічнымі цэнамі ўнутры, можна хіба што сфатаграфавацца. Вось і сноўдаюць тут такія ж, як мы, праезджыя разявакі, якія марнуюць час ў чаканні наступнага цягніка.
Але ўсё гэта, здаецца, нікога не засмучае. Больш таго, Масква – горад, дзе зручна ўсім!
Каўказцам, якія зычным голасам прапануюць паездку ў любы горад Расіі, і адміністрацыі вакзала, якая па трансляцыі прызывае гэтай паслугай не карыстацца і пры тым глядзіць на “канкурэнтаў” скрозь пальцы.
Гандлярам, што гандлююць прама на асфальце, і міліцыянерам, якія гэтага не заўважаюць.
Спекулянтам ля білетных кас у метро і тым, каму лянота стаяць у даўжэзных чэргах.
Нават папрашайкам. Яны змяняюць адзін аднаго, нібы па раскладу. І ў кожнага свая “праблема” – даехаць да дому, вылечыць бабулю, знайсці дакументы…
Тут нават вераб’і развучыліся здабываць ежу натуральным спосабам! Яны нахабна лезуць проста пад ногі, хоць на любой маскоўскай памыйцы маглі б знайсці харчу на ўсё сваё вераб’інае жыццё! Масква…
І ўсё ж правінцыялу тут няўтульна. Залішне шумна, залішне людна і ўвогуле ўсяго залішне. Таму, збіўшы ўканец ногі, праз некаторы час з задавальненнем плюхаемся на паліцу цягніка на Балакова. Наперадзе яшчэ амаль суткі шляху.


На “атамку”!
– На “атамку” едзеце? – чамусьці адразу здагадалася наша суседка па купэ, жанчына сталых ужо гадоў, як толькі даведалася, што мы з Беларусі накіроўваемся ў яе родны горад. Здагадацца, між іншым, было не так і проста, як можа падацца. Балакова даволі буйны прамысловы горад, супамерны нашаму Гродна. І “атамка” там далёка не адзінае прадпрыемства. Ёсць буйная ТЭЦ, ГЭС, заводы хімвалакна, гуматэхнічных вырабаў, запасных частак, порт… Але замежныя госці, напэўна, часцей за ўсё бываюць менавіта на АЭС. Вось яна і зрабіла правільны вывад.
Разам з намі ў вагоне з дзесятак дзяцей рознага ўзросту.
—Да бабуль у госці едуць! – гледзячы на гаманлівую, непаседлівую дзетвару, удакладняе наша спадарожніца. – Я вось таксама ўнука да сябе вязу. – На суседняй лаўцы самотна пазірае ў акно падлетак. – Паехаў з бацькамі ў Прагу ды захварэў! Вось лячыць буду. Ён і не хацеў у тую Чэхію ехаць! Кожнае лета толькі ў мяне адпачывае, здароўя набіраецца. У нас там горача, сонца паўднёвае… А Волга якая!
З пункту погляду нашага абывацеля, ехаць адпачываць, тым больш лячыцца, “пад плотам АЭС” сама меней – легкадумна. А везці туды дзяцей – гэта ўвогуле вар’яцтва! Зрэшты, дзеля таго, каб разабрацца, вар’яты там жывуць ці нармальныя людзі, мы якраз і едзем.
Між тым кожная гадзіна шляху прыбаўляе ў вагоне гарачыні. Пакрысе змяняецца і знешні пейзаж. Неба становіцца высокім, сінім і празрыстым, без адзінай хмаркі. За стужкамі прычыгуначных лесапасадак бачыцца нязвыклая для нашага вока прастора – стэп. Нягледзячы на пачатак лета, травы ўжо амаль няма. Дажджы тут рэдкасць. Калі і бываюць, то кароткачасовыя. На паверхні зямлі вільгаць зусім не затрымліваецца. Тым, хто займаецца тут сельскай гаспадаркай, не пазайздросціш.


Балакова
Волга ўзнікае перад намі неяк вельмі нечакана. Спачатку ў выглядзе невялікай затокі, а затым разліваецца ва ўсю шырыню і моц проста пад калёсы цягніка, які рухаецца па плаціне гідраэлектрастанцыі. Як даведаліся пазней, даўжыня яе амаль паўтара кіламетра! А шырыня самой ракі ў гэтых мясцінах яшчэ на кіламетр большая!
Горад сустракае нязвыклай гарачынёй. Выпраўляліся з Гудагая, калі слупок тэрмометра не падняўся вышэй за 16 градусаў. Такое ж надвор’е сустрэла ў Маскве. А тут усе +35! Праўда, гарачыня, з-за сухога клімату, пераносіцца даволі лёгка. Прынамсі лягчэй, чым гэта магло быць у нас.
Пірамідальныя таполі на бульварах і абапал гарадскіх вуліц, мясцовы люд у шортах і сланцах на босую нагу, вялікая рака, ад якой вее прахалодай, дадаюць адчуванне курортнага горада. Увогуле, гэтае ўражанне не далёкае ад ісціны. У ваколіцах Балакова 5 баз адпачынку, 6 дзіцячых аздараўленчых лагераў, 7 санаторыяў і прафілакторыяў. А як жа экалогія? Тут жывуць нармальныя, адэкватныя людзі і гэта праблема іх безумоўна хвалюе. Толькі турбуе тутэйшых не столькі АЭС, колькі іншыя прамысловыя гіганты горада. Што ж да “атамкі” і яе шкодных радыеактыўных выкідаў, то аб іх велічыні сведчаць шматлікія інфармацыйныя табло, размешчаныя ў самых людных месцах горада. Пакуль мы тут былі, велічыня гама-фону не перавышала 0,10 – 0,12 мікразіверта ў гадзіну, што адпавядае натуральным значэнням радыяцыйнага фону. Дарэчы, тыя ж самыя адзінкі фіксуюцца сёння спецыялістамі і на Астравеччыне.
Не стану хлусіць, ёсць тут і тыя, хто, нягледзячы на аб’ектыўныя факты, усё роўна не згодны з экалагічнай чысцінёй Балакоўскай АЭС. Маўляў, сядзіць за інфармацыйным табло нейкі механік з адвёрткай і ўстанаўлівае патрэбныя значэнні. І гэта таксама адпавядае нармальным значэнням! Толькі не гама-фону, а грамадскай думкі.


Пад “плотам” АЭС
І ўсё ж абсалютная большасць насельніцтва Балакова станоўча адносіцца да дзейнасці АЭС. І гэта там, дзе ў пачатку 90-х людзі нават дарогу да электрастанцыі перакрывалі, каб спыніць яе дзейнасць. Сёння ж сітуацыя зусім іншая. Стабільная, безаварыйная работа прадпрыемства на працягу чвэрці стагоддзя пераканала мясцовых жыхароў у надзейнасці станцыі. Але гэта далёка не адзінае складаемае пазітыўных адносін насельніцтва да АЭС. У 1995 годзе тут першымі сярод расійскіх атамных электрастанцый стварылі цэнтр грамадскай інфармацыі. Працуе ён у кругласутачным рэжыме. У любы час сюды можна прыйсці альбо патэлефанаваць і атрымаць з кампетэнтных крыніц самую аператыўную інфармацыю. Найперш, канешне, аб тым, што здарылася на станцыі. Нічога тут ніколі не здаралася, але ўявіце сабе такую карціну. Імчаць да АЭС дзесяткі пажарных машын, хуткіх дапамог, вайсковых БТРаў… Невядома што можна падумаць! Насамрэч ідуць планавыя вучэнні. Аб іх супрацоўнікі цэнтра паведамляюць загадзя праз прэсу, тэлебачанне… Нават расцяжкі над гарадскімі вуліцамі размяшчаюць. У выніку з падазронага дзейства, якое магло выклікаць мноства чутак, атрымоўваецца відовішча з дзесяткамі гледачоў.
У цэнтр грамадскай інфармацыі можна прыйсці і без спецыяльнай нагоды. Проста так, пабавіць час. Тым больш, што заняць сябе тут сапраўды ёсць чым. Большасць макетаў – інтэрактыўныя. Круці-вярці колькі хочаш! Што асабліва падабаецца дзецям.
Мяне ж зацікавіў, нават уразіў стэнд з лічыльнікам Гейгера. Тым самым, які вымярае ўзровень радыеактыўнасці. У якасці вопытных узораў прапануюцца чатыры матэрыялы: калійнае ўгнаенне, граніт, мармур і… уранавая руда. Так, самая сапраўдная ўранавая руда ў звычайнай шкляной каробачцы! Шчыра кажучы, нават у мяне, і блізка не абцяжаранага радыефобіяй, адвольна ўзнікла жаданне адысці далей. А вось нашага экскурсавода, супрацоўніцу цэнтра Наталлю Бандарэнка, гэтае суседства з самай вядомай крыніцай радыяцыі, па ўсім відаць, ніколькі не хвалявала. Усміхнуўшыся, Наталля прапанавала расставіць кропкі над “І” тут і зараз. Дапамог гэта зрабіць той самы лічыльнік. Аказалася, што з усіх матэрыялаў найвышэйшую “актыўнасць” мае… калійнае ўгнаенне! Бяспечную для жыцця, канешне. Але дадзены факт, які зафіксаваў бясстрасны навуковы прыбор, як нельга лепш сведчыць аб нашай амаль усеагульнай падуладнасці стэрэатыпам і забабонам.
Вось таму тут, у Балакова, з “насцеж раскрытымі” вачыма ходзяць толькі госці з суседніх абласцей. Маўляў, як жа можна жыць пад самым “плотам” АЭС? Але, пагуляўшы па горадзе, пагутарыўшы з людзьмі, наведаўшы цэнтр грамадскай інфармацыі, у якім працуюць вельмі шчырыя, адкрытыя, зычлівыя супрацоўнікі, пры развітанні мяняюць сваю думку. Жыццё тут ідзе сваім парадкам. Такое ж, як і ў нас. Унукі едуць да бабуль, моладзь тусуецца, горад будуецца, рыбакі ловяць рыбу і ўсе з задавальненнем купаюцца ў Волзе. Праблема толькі з грыбамі. Бліжэйшы лес за 150 кіламетраў. Але гэта ўжо асобная гісторыя. І “атамка” да яе не мае ніякага дачынення!


Эдуард СВІРЫД.

Комментарии
0
Гость
Шаноўны Аўтар!
Пасля прачытання Вашага расповеду-рэкламы аб тым, як жа ЦУДОЎНА!!!!! жывецца там, у далёкай Расеі ў атамным гарадку, у мяне з'явілася адно толькі пытанне - якую вы ставілі мэту перад напісаннем гэтага артыкула? Навошта было ехаць за тысчячы кіламетраў, фатаграфаваць кароў на фоне малапрывабных аб’ектаў АЭС і дэманстраваць гэта жыхарам аставеччыны? Кароў мы бачылі неаднойчы, а тыя "краявіды", якія мы бачым на вашых фотаздымках – хіба іх можна параўноўваць з непаўторнымі  краявідамі аставецкай зямлі?  З яе некранутай прыродай, са створанай і  захаванай нашымі продкамі архітэктурай?

Будаўніцтва АЭС на атравеччыне сапраўды можа ператварыць нашу боскую зямлю ў нешта падобнае да таго, што Вы ўбачылі ў Балакова. Я не буду пярэчыць - расейцам у   іх атам-гарадку жывецца цудоўна – для іх гэта цудоўная перспектыва, таму што расейцы - гэта сумесь нацый, якая ў большасці сваёй не прывыкла працаваць або ствараць нешта самастойна – ім пабудавалі АЭС, далі працу – і яны шчаслівыя! Ім больш ужо не аб чым не трэба клапаціцца. Але, хіба Вы лічаце, што мы такія ж па менталітэце як яны? Хіба можна нам, нашчадкам Вялікага Княства Літоўскага,  навязаць штучны аб’ект, які балючым рэхам нагадвае нам пра  Чарнобыль, які накіраваны на тое, каб ушчэнт знішчыць нашу і да таго напаўжывую гістарычную памяць і зрабіць з нас проста шэрую масу, якая будзе працаваць на чужым прадпрыемстве, і ўжо не зусім на сваёй зямлі?

Давайце будзем памятаць пра тое, што мы не атрымалі нашу зямлю ва ўласнасць ад продкаў,на самой справемы  ПАЗЫЧЫЛІ ЯЕ Ў НАШЫХ НАШЧАДКАЎ!!!!

Я, як прадстаўнік сённешняй моладзі, не згаджаюся з тым, каб маю Зямлю, нашу Зямлю, ператварылі ў атамны мегаполіс. Нашы продкі нас за такое праклянуць, а нашчадкі ніколі нам гэтага не даруюць.


Крысціна Станкевіч
P.S. Я ўсё ж такі веру, што сваё асабістае меркаванне шаноўны Аўтар пакінуў паза радкамі свайго артыкула.
Имя Цитировать 0
0
Гость
"...Я мужык-беларус! Пад ілбом сінякі,
Цёмен сам, белы вус..."
Имя Цитировать 0
0
Гость
Уважаемая Крысціна Станкевіч. Из ваших слов можно сделать вывoд, что вы консерватистка.Вы боитесь новых технологий или просто пишете это с какой-то целью? На ваш вопрос: "Зачем это нужно?", я могу ответиь вместо автора. Это нужно для того, чтобы народ пoверил, что АЭС безопасна и вреда она не несет. Конечно, риск присутствует, но где его нет? Ваши мобильные телефоны излучают бoльшую радиацию, чем будет излучать будущая АЭС. Давайте откажемся от них? Как вам такой вариант? Врятли кто-то из современных людей пойдет на это. А вот насчет природы тут однозначного ответа нет. Мне кажется если бы АЭС действительно несла угрозу природе, Островецкая площадка  врятли была бы выбрана для строительства АЭС.

Объясните мне пожалуйста, почему после строительства АЭС мы потеряем свою историческую память, почему мы станем серой массой котороая будет работать на чужой земле? Ведь земля эта не чужая и потомки мы не ВКЛ, а Беларуси, так как в ней родились. Как бы вы не говорили, вы родились в Беларуси, а не в ВКЛ, и права говорить, что вы потомок ВКЛ, вы не имеете.


Вы представитель кого? Какой молодежи? Лично я тоже представитель молодежи и осуждаю написанное вами. Если не нравится - уезжайте. И не пишите такой бред. Живите сегодняшним днем!
Имя Цитировать 0
0
Гость
Спадар Арцём! Чаму я пішу пра "чужую" зямлю? А Вы ведаеце хто будзе ўласнікам АЭС? Вось калі знойдзеце адказ на гэтае пытанне, тады і мяне зразумееце. Раю Вам пачытаць крышачку пра гісторыю той краіны, якую мы сёння называем Беларуссю. Магчыма Вы нават нешта пра гэта чыталі, але пэўна не зусім "тыя" кнігі. Спачуваю. Вы ведаеце, разуменне пэўных рэчаў прыходзіць да чалавека з часам, не заўсёды адразу. Я вельмі спачуваю Вам і ўсім Вашым аднадумцам з "гістарычнай амнезіяй", Вам вельмі ўдала хтосьсі нішчыць самасвядомасць - калі для Вас сённяшняя тэрыторыя Беларусі і ВКЛ ніяк не спалучаюцца.
Я зусім не супраць "новых тэхналогій", толькі ўлічваючы "прафесіяналізм" тых, хто бярэцца за будаўніцтва АЭС на астравеччыне, ёсць вельмі вялікая верагоднасць таго, што Чарнобыль паўтарыцца.
Вы мяне зразумееце, але яшчэ не зараз. Усяго Вам найлепшага. І дзякуй за ўвагу да майго каментара.
Имя Цитировать 0
0
Гость
І яшчэ, спадар Арцём, кожны мае права пакідаць у каментарах свае асабістыя меркаванні. Вельмі непрыгожа з вашага боку казаць некаму, што яму рабіць, а чаго не рабіць. Вас ніхто не змушае чытаць тое, што я пішу, і тым больш мне адказваць.
Имя Цитировать 0
0
Гость
Добрага дня, Шаноўны спадар Арцём!
Ніжэй копія вашага адказу. Я буду каментаваць адразу тое, што чытаю (напісанае вамі). Бо немагчыма пакінуць без увагі ваш допіс.
Сваё меркаванне адносна артыкула дам трошачкі пазней.

Артем:
06.08.2010 в 7:50 пп

Уважаемая Крысціна Станкевіч. Из ваших слов можно сделать вывoд, что вы консерватистка.Вы боитесь новых технологий или просто пишете это с какой-то целью?
- Я мяркую, што спадарыня Крысціна не баіцца новых тэхналогій, проста яна жадае каб у ейнай краіне застаўся хаця б адзін чысты куточак прыроды. -

На ваш вопрос: «Зачем это нужно?», я могу ответиь вместо автора. Это нужно для того, чтобы народ пoверил, что АЭС безопасна и вреда она не несет.
- Вельмі цікавы тэзіс: "Это нужно для того, чтобы народ пoверил, что АЭС безопасна и вреда она не несет." Дык трэба каб народ проста паверыў??? Ці каб АЭС сапраўды была бясьпечная??? -

Конечно, риск присутствует, но где его нет? Ваши мобильные телефоны излучают бoльшую радиацию, чем будет излучать будущая АЭС. Давайте откажемся от них? Как вам такой вариант? Врятли кто-то из современных людей пойдет на это.
- "Ваши мобильные телефоны излучают бoльшую радиацию, чем будет излучать будущая АЭС.". Я вельмі сумняюся, спадар Арцём, што вы маеце неабходныя веды і адукацыю каб сцьвярджаць гэткае. -

А вот насчет природы тут однозначного ответа нет. Мне кажется если бы АЭС действительно несла угрозу природе, Островецкая площадка врятли была бы выбрана для строительства АЭС.
- Пляцоўка абраная пад будаўніцтва АЭС абіралася не на падставе інфармацыі пра яе шкоднасць для прыроды, а на падставе рашэння прэзідэнта Беларусі (які як вядома, асабіста ніякіх даследванняў не праводзіў, як і яго падначаленыя). Калі вы хаця б мінімальна адукаваны чалавек і ўмееце чытаць, то павінны ведаць, што месца абранае пад будаўніцтва АЭС - сейсмічна небяспечные. У 1908 годзе менавіта на гэтым месцы адбыўся землятрус, акрамя таго ў гэтым месцы адзначаныя няспынныя рухі зямных пластоў (пра гэта добра ведаюць ва ўсіх профільных НДІ). Таму выказванні: "...если бы АЭС действительно несла угрозу природе, Островецкая площадка врятли была бы выбрана для строительства АЭС..." - няслушныя, памолковыя і неканструктыўныя.-

Объясните мне пожалуйста, почему после строительства АЭС мы потеряем свою историческую память, почему мы станем серой массой котороая будет работать на чужой земле?
- Адказ просты, спадар Арцём. Пасля аварыі на ЧАЭС у 1986 г. паветраныя масы з забруджанымі атмасфернымі ападкамі былі па рашэнні ЦК КПСС пасаджаны савецкімі-рускімі-расейскімі самалётамі на тэрыторыю Беларусі, той самай, на якой вы жывеце. Дзякуючы гэтаму, тэрыторыя Беларусі аказалася забруджанай у межах 30-35% ад агульнай плошчы. Вы пра гэта ведаеце? Вам пра гэта паведамі па БТ, ці радыё, ці ў дзяржаўных газетах? Вашы родныя ці вы асабіста пакутавалі ад жудасных хваробаў выкліканых "НЯШКОДНАЙ РАДЫЯЦЫЯЙ"? Вы ці вашыя блізкія не скіталіся як бежанцы па сваёй роднай Беларусі ў пошуках дапамогі, якая сталася неабходнай пасля немагчымасці жыць на забруджаных радыяцыяй тэрыторыях? У Беларусі няма спецыялістаў якія могуць будаваць і абслугоўваць АЭС, Беларусь ня мае тэхналогіяў у гэтай галіне. Усё гэта немагчыма падрыхтаваць за 3-5-7 гадоў. На гэта патрэбна гадоў 20-30 мінімум. А каго мы хочам запрасіць для будаўніцтва АЭС? "Братоў"-расейцаў. Яны нам дапамогуць... Абавязкова... Як 1986-ым годзе... Расея зацікаўленая выключна ў адмыванні грошай, манапалізацыі і кіраванні АЭС, калі яна будзе пабудаваная (у чым я моцна сумняюся). Таму і аб'ект гэты будзе не беларускі. І Зменім мы адну залежнасць (нафта-газавую) на іншую залежнасць (ядзерную). Добрыя перспектывы, спадар Арцём, ці не так? І будзе нам шчасце... -

Ведь земля эта не чужая и потомки мы не ВКЛ, а Беларуси, так как в ней родились. Как бы вы не говорили, вы родились в Беларуси, а не в ВКЛ, и права говорить, что вы потомок ВКЛ, вы не имеете.
- Шаноўны спадар Арцём, раю вам пачытаць добрыя кнігі па гісторыі Беларусі-ВКЛ-Полацкага княства. Я занадта самадастатковы чалавек каб распавядаць вам НАШУ АГУЛЬНУЮ гісторыю, НАШАЙ АГУЛЬНАЙ Радзімы. Мы нарадзіліся ў БССР, каб быць зусім дакладнымі. Але Беларусь з'явілася не ў 1919 г., як гэта прынята лічыць, а значна раней (глядзіце пачатак каментара). Спадарыня Крысціна мае ўсе падставы сцвярджаць, што яна нарадзілася ў ВКЛ і з'яўляецца нашчадкам Ліцьвінаў, нашых продкаў. Бо ВКЛ было закладзена менавіта на сучаснай тэрыторыі Беларусі (дакладней у слаўным горадзе Наваградку, 1-ай сталіцы ВКЛ). -

Вы представитель кого? Какой молодежи? Лично я тоже представитель молодежи и осуждаю написанное вами. Если не нравится – уезжайте. И не пишите такой бред. Живите сегодняшним днем!
- Я так мяркую, што спадарыня Крысціна непасрэдна і з'яўляееца моладдзю, той самай беларускай моладдзю, як і вы. Я мяркую, шаноўны спадар Арцём, прапанову шаноўнай спадарыне Крысціне некуды з'ехаць - вельмі непрыгожай. Вы гэта робіце, мяркуючы па ўсім, сыходзячы са сваёй неадукаванасці і невыхаванасці. Таму прапаную вам прынесці свае прабачэнні за сказанае. "И не пишите такой бред." - а вось абражаць, гэта справа слабых людзей, наколькі я зразумеў з напісанага спадарыняй Крысцінай, у ейным каментары не прысутнічае абраза кагосці ці чагосці. Яна проста выказвае сваё меркаванне адносна будаўніцтва АЭС, бо мае на гэта права. Калі вы, спадар Арцём, не маеце аргументаў (адэкватных) каб канструктыўна размаўляць, то прапаную вам падвысіць свой інтэлектуральны і культурны ўзровень, а потым вярнуцца да абмеркавання.

Загадзя ўдзячны.
Имя Цитировать 0
0
Гость
Шчырае дзякуй, спадар Алесь, за падтрымку! Я заўсёды ведала, што сапраўдныя нашчадкі ВКЛ - гэта разумныя і адукаваныя людзі, а мужчыны Ліцвіны - сапраўдныя рыцары, у лепшым сэнсе гэтага слова!!!
Имя Цитировать 0
0
Гость
Спадарке Крысціне Станкевіч

"Чаму я пішу пра «чужую» зямлю? А Вы ведаеце хто будзе ўласнікам АЭС?"

Знаю. Ею будет владеть РБ в лице президента А. Г. Но это и неважно, важно то, что появятся новые возможности как для города, так и для страны. Если вы намекаете на то, что ею будут владеть русские, то вы ошибаетесь.


"Магчыма Вы нават нешта пра гэта чыталі, але пэўна не зусім «тыя» кнігі."

Может быть я читал и не те книги. Но я уважаю ту страну в которой живу и по-настоящему люблю ее.


"Я зусім не супраць «новых тэхналогій», толькі ўлічваючы «прафесіяналізм» тых, хто бярэцца за будаўніцтва АЭС на астравеччыне, ёсць вельмі вялікая верагоднасць таго, што Чарнобыль паўтарыцца."

Нужно верить в свой народ, если вы патриот своей страны. Не такие уж мы и болваны.



"І яшчэ, спадар Арцём, кожны мае права пакідаць у каментарах свае асабістыя меркаванні. Вельмі непрыгожа з вашага боку казаць некаму, што яму рабіць, а чаго не рабіць. Вас ніхто не змушае чытаць тое, што я пішу, і тым больш мне адказваць."

А вот тут я был неправ. Извините, если это возможно, так как писал я уж слишком эммоционально.
Имя Цитировать 0
0
Гость
Спадару Алесю

"Дык трэба каб народ проста паверыў??? Ці каб АЭС сапраўды была бясьпечная???"

Если вы считаете, что АЭС такая опасная, тогда докажите это. Почему АЭС строят везде кроме Беларуси?



"Я вельмі сумняюся, спадар Арцём, што вы маеце неабходныя веды і адукацыю каб сцьвярджаць гэткае."

Сам я не имеею таких знаний, но я разговаривал о этом с одним из преподователей института Сахорова, в чем он меня и убедил.



"Пляцоўка абраная пад будаўніцтва АЭС абіралася не на падставе інфармацыі пра яе шкоднасць для прыроды, а на падставе рашэння прэзідэнта Беларусі (які як вядома, асабіста ніякіх даследванняў не праводзіў, як і яго падначаленыя)"

Вы так уверенно говорите, как будто вы это все знаете.  Вы сами из Островца? Если да, то у вас должны быть другие предположения на этот счет. Исследования провoдились и проводятся до сих пор.
Имя Цитировать 0
0
Гость
"Калі вы хаця б мінімальна адукаваны чалавек і ўмееце чытаць, то павінны ведаць, што месца абранае пад будаўніцтва АЭС – сейсмічна небяспечные. У 1908 годзе менавіта на гэтым месцы адбыўся землятрус, акрамя таго ў гэтым месцы адзначаныя няспынныя рухі зямных пластоў (пра гэта добра ведаюць ва ўсіх профільных НДІ)."

Да, мне известно об этом, но скажите пожалуста какой силы было землетресение? И какой силы землетресении может выдержать корпус АЭС? Вот когда ответите на этот вопрос, тогда и можете говорить об этом.
Имя Цитировать 0
0
Гость
Пасля аварыі на ЧАЭС у 1986 г. паветраныя масы з забруджанымі атмасфернымі ападкамі былі па рашэнні ЦК КПСС пасаджаны савецкімі-рускімі-расейскімі самалётамі на тэрыторыю Беларусі, той самай, на якой вы жывеце. Дзякуючы гэтаму, тэрыторыя Беларусі аказалася забруджанай у межах 30-35% ад агульнай плошчы. Вы пра гэта ведаеце?  Вашы родныя ці вы асабіста пакутавалі ад жудасных хваробаў выкліканых «НЯШКОДНАЙ РАДЫЯЦЫЯЙ»? У Беларусі няма спецыялістаў якія могуць будаваць і абслугоўваць АЭС, Беларусь ня мае тэхналогіяў у гэтай галіне. Усё гэта немагчыма падрыхтаваць за 3-5-7 гадоў. На гэта патрэбна гадоў 20-30 мінімум. Расея зацікаўленая выключна ў адмыванні грошай, манапалізацыі і кіраванні АЭС, калі яна будзе пабудаваная (у чым я моцна сумняюся). Таму і аб’ект гэты будзе не беларускі. І Зменім мы адну залежнасць (нафта-газавую) на іншую залежнасць (ядзерную). Добрыя перспектывы, спадар Арцём, ці не так? І будзе нам шчасце… -"


В те времена был СССР и им было aбсолютно наплевать куда деть радиацию. Вот они и решили сбросить все это на Беларусь. Ни я, ни мои родные не страдали от этой напасти, и слава Богу. И единственная проблема, как мне кажется, это прoблема ЧАС. Если бы небыло этой аварии, чтобы вы говорили тогда? Почему она должа повтороиться вновь? Почему? Ведь горький опыт уже есть... Кадры для работы возможно подготовить. Уже со следующего года наши специалисты уезжают в Китай на стажировку, на точно такую же АЭС, которая будет построена в Беларуси. А вот что касается России, немогу не согласиться. Хотя последние события показывают, что А. Г. не совсем то и идет на уступки русским.
Имя Цитировать 0
0
Гость
"Ведь земля эта не чужая и потомки мы не ВКЛ, а Беларуси, так как в ней родились. Как бы вы не говорили, вы родились в Беларуси, а не в ВКЛ, и права говорить, что вы потомок ВКЛ, вы не имеете.
- Шаноўны спадар Арцём, раю вам пачытаць добрыя кнігі па гісторыі Беларусі-ВКЛ-Полацкага княства. Я занадта самадастатковы чалавек каб распавядаць вам НАШУ АГУЛЬНУЮ гісторыю, НАШАЙ АГУЛЬНАЙ Радзімы. Мы нарадзіліся ў БССР, каб быць зусім дакладнымі. Але Беларусь з’явілася не ў 1919 г., як гэта прынята лічыць, а значна раней (глядзіце пачатак каментара). Спадарыня Крысціна мае ўсе падставы сцвярджаць, што яна нарадзілася ў ВКЛ і з’яўляецца нашчадкам Ліцьвінаў, нашых продкаў. Бо ВКЛ было закладзена менавіта на сучаснай тэрыторыі Беларусі (дакладней у слаўным горадзе Наваградку, 1-ай сталіцы ВКЛ). -"

Вялікае Княства Літоўскае не Беларускае, а Літоўскае. И то, что оно распологалось на территории Беларуси, для меня большой роли не играет. Считайте как хотите, а я считаю что я Беларус, так как родился я в уже независимой Беларуси.
Имя Цитировать 0
0
Гость
- Я так мяркую, што спадарыня Крысціна непасрэдна і з’яўляееца моладдзю, той самай беларускай моладдзю, як і вы. Я мяркую, шаноўны спадар Арцём, прапанову шаноўнай спадарыне Крысціне некуды з’ехаць – вельмі непрыгожай. Вы гэта робіце, мяркуючы па ўсім, сыходзячы са сваёй неадукаванасці і невыхаванасці. Таму прапаную вам прынесці свае прабачэнні за сказанае. «И не пишите такой бред.» – а вось абражаць, гэта справа слабых людзей, наколькі я зразумеў з напісанага спадарыняй Крысцінай, у ейным каментары не прысутнічае абраза кагосці ці чагосці. Яна проста выказвае сваё меркаванне адносна будаўніцтва АЭС, бо мае на гэта права. Калі вы, спадар Арцём, не маеце аргументаў (адэкватных) каб канструктыўна размаўляць, то прапаную вам падвысіць свой інтэлектуральны і культурны ўзровень, а потым вярнуцца да абмеркавання.


Я знаю много людей с 17 до 25 и не сказал бы, что большинство из них так считает, ну да ладно, не об этом речь. Извинения я уже принес, да, я признаю, что я был резок в своих высказываниях, но точку зрения я свою не изменил. АЭС нужна если ее построят и будут эксплуатировать нормальные и образванные люди.
Имя Цитировать 0
0
Гость
"АЭС нужна если ее построят и будут эксплуатировать нормальные и образванные люди."  Если такие как Артем - то да!!! мы далеко пойдем. прямо туда, куда пошли переселенцы ЧАЭС.
Имя Цитировать 0
0
Гость
"Ведь земля эта не чужая и потомки мы не ВКЛ, а Беларуси, так как в ней родились." Если мой отец белорус, мать - полька, а бабки и деды - литовцы, русские, украинцы. мне что теперь забыть своих предков и знать только отца? Знаешь Артем, почему такие как ты, сегодня, не могут быть настоящими патриотами? и только лишь завидуют патриотизму западных стран? потому что такие как ты живут лишь чужой мыслю, и лишь сегодняшним днём. нельзя забыть то, что было вчера, тем более, что "вчера" "строили" наши предки!
Имя Цитировать 0
Оставить комментарий
Текст сообщения*
Защита от автоматических сообщений