Мне падабаецца бываць у аддаленых вёсачках. Маленькіх, зарослых травой забыцця-быльнікам. Дзе цалкам іншы ўклад існавання, у часу іншая – запаволеная – хада, і дзе жывуць амаль выключна старыя людзі – моладзь, ледзь аперыўшыся, спяшаецца стаць жыхарамі больш сучасных населеных пунктаў. Каб выехаўшы, стаўшы гарадскімі людзьмі, усё жыццё змагацца з прыцягненнем... Читать далее

Кароткая гістарычная даведка

У 19 стагоддзі вёска знаходзілася ў Свянцянскім павеце Віленскай губерні ў складзе маёнтка Свіраны. Уласнасць памешчыка Геленга. Паводле рэвізіі 1897 года, у Гваздзікянах налічвалася 19 двароў і 102 жыхары.
У пачатку 20 стагоддзя вёска стала адносіцца да Кямелішкаўскай воласці Свянцянскага павету Віленскай губерні, да Палянскай сельскай грамады. 160... Читать далее

Барані, як населены пункт, упершыню пакінулі свой след у архіўных дакументах яшчэ ў 1593 годзе, калі былі ўласнасцю брэсцкіх ваяводзічаў Фёдара і Марціна Тышкевічаў. Пазней сяло падзялілася на дзве часткі: Барані-І, якія належалі памешчыку Кучэўскаму і Барані-ІІ – уласнасць памешчыка Сволькена. У 1905 годзе ў вёсцы пражывала 163 жыхары.
Сённяшнія невялічкія,... Читать далее

Дубнікі, як паселішча, аказваецца, старэйшае за Астравец – упершыню ў архіўных дакументах яно згадваецца ў 1462 годзе, калі баярыня Марына, удава пана Сангайлы, якой належаў маёнтак, запісала з яго некалькі чалавек у фундуш парафіяльнаму касцёлу. Далей Дубнікі пераходзілі з роду ў род, з рук у рукі. Імі валодалі ў свой... Читать далее

Быстрыца... Першаадкрывальніца гісторыі Астравеччыны. Мястэчка, упершыню ўзгаданае ў летапісах у 1390 годзе, калі кароль Ягайла заснаваў тут касцёл і кляштар канонікаў рэгулярных святога Аўгустына. У 1407 годзе Быстрыца – уласнасць караля ВКЛ Вітаўта і цэнтр Быстрыцкай воласці. У Быстрыцкім кляштары склаў свае першыя манаскія клятвы Міхал Гедройць, будучы благаславёны, у... Читать далее

Даехаць да гэтай вёскі не так і проста. Асабліва вясной ці ўвосень, калі лужыны разліваюцца ў добрыя сажалкі, а глыбіня каляін на дарозе адпуджвае і ліхача. Зрэшты, і ў бездараж дабрацца да Ігнацова можна – дастаткова пакінуць машыну на абочыне і паўтара-два кіламетры пратэпаць пяшэчкам. Пайшлі-пайшлі, паважаны чытач! Заляжаліся за... Читать далее

У 19-м стагоддзі вёска Кярняны ўваходзіла ў склад маёнтка Карлаўшчызна Віленскага павету Віленскай губерніі. У 1857 годзе вёска належала варнянскаму памешчыку Абрамовічу, і ў ёй пражывала 30 сялянскіх душ. У 1897 годзе тут налічвалася 20 двароў, у якіх пражывала 135 жыхароў, працавала школа, мелася гандлёвая лаўка.
У 1905 годзе ў Кярнянах... Читать далее