Аляксандр Лявонцьевіч цяжка ўздыхнуў і закрыў апошнюю старонку сямейнага фотаальбома, у якім да гэтага ці не гадзіну перабіраў каржакаватымі пальцамі пажоўклыя здымкі, падносіў іх да блізарукіх вачэй, углядваўся, беспаспяхова намагаючыся знайсці хоць адну са сваёй выявай.
—Не любіў я фатаграфавацца, – падняў ён на мяне свае стомленыя блакітныя вочы. – Ведаеце,... Читать далее
Общество
Сын не свайго часу
Праскоўя Клімаўна Мікалаева з вёскі Мікшаны адзначыла сваё 100-годдзе
Жыццё чалавека, прынамсі, яго працягласць – велічыня адносная. Нехта жыве, як гарыць – і пакідае пасля сябе, як камета, яркі след добрых і прыгожых спраў. А іншы, здаецца, ужо нараджаецца пенсіянерам і адно толькі скардзіцца на жыццё, крэкча, квокча – ні блізкім ад такога радасці, ні сабе карысці…
Праскоўя Клімаўна Мікалаева... Читать далее
Яўгеній Кухарчык: "Мне не трэба спакою"
Жыццё, як ні круці, праходзіць... Імгненне за імгненнем. Гадзіна за гадзінай. Дзесяцігоддзе за дзесяцігоддзем. Неяк так неўпрыкмет падкралася сямідзесяцігоддзе… Здаецца, і не жыў… Быццам бы толькі ўчора небарака-бусел скінуў мяне ў бацькаву росную капусту… На досвітку… У самым канцы жніўня 1940 года…
Дзяцінства
Цікава, ці радаваліся майму з’яўленню на свет бацькі? Усё... Читать далее
У старажытным замку прайшоў фестываль
Гістарычная даведка
Гісторыя Гальшан старажытная і цікавая. Згодна з гістарычнымі звесткамі, першы ўспамін пра гэтае мястэчка адносіцца да 13 стагоддзя. А як сцвярджае каменны сведка гісторыі, размешчаны перад уездам у Гальшаны, то год іх заснавання – 1280.
Узнікненне мястэчка гісторыкі звязваюць з родам князей Гальшанскіх. Заснавальнік рода – князь Гольша, а вось... Читать далее
Вучыцца з Божай дапамогай
З даўніх часоў існуе добры звычай усялякую важную справу асвячаць малітвай. Малебны служыліся пры закладцы падмурка новай хаты, перад выхадам ў поле, на пачатак жніва...
Навучальны год – таксама напружаная пара: сяўба разумнага, добрага, вечнага, карпатлівая праца па ўзрошчванню добрых пладоў. І ўсё гэта – у спадзеве на дабрадайную дапамогу Божую,... Читать далее
Такі цудоўны летнік...
Па блаславенні і з дапамогай настаяцеля Астравецкага храма Святых апосталаў Пятра і Паўла айца Георгія Савіцкага мне пашчасціла сёлета пабываць у праваслаўным духоўна-аздараўленчым летніку “Наследнікі”, які размяшчаўся ў вёсцы Ніз паблізу Слоніма. Як і дзве папярэднія, наша трэцяя змена жыла ва ўтульных, цёплых доміках. Нас было каля сарака чалавек –... Читать далее
Паўнацэннае жыццё
Рашэннем раённага выканаўчага камітэта са снежня мінулага года на базе тэрытарыяльнага цэнтра сацыяльнага абслугоўвання насельніцтва было адкрыта аддзяленне дзённага знаходжання для інвалідаў. Тут яны могуць пазнаёміцца з новымі людзьмі, наведваць гурткі па інтарэсах, удзельнічаць у рабоце спецыялізаванай майстэрні — адным словам, правесці свой час цікава і з карысцю. Усё гэта... Читать далее
Поле васількоў для Маргарыткі
Каля двух месяцаў назад яна атрымала карону і тытул “Міс Астраўчанка”. Нягледзячы на тое, што гэта быў не рэспубліканскі размах і не адчыніў каралеве дзверы ў мадэльныя агенцтвы, перамога на конкурсе прыгажосці ўсё ж такі значыць многае для любой дзяўчыны. Што яна значыла для Маргарыты Рук, пра што яна марыць,... Читать далее
Гады – далікатныя струны…
Пакаленне франтавікоў за цвёрдасць духу і волі, стойкасць перад жыццёвымі нягодамі і выпрабаваннямі параўноўваюць з крэмнем. Мажліва, у дачыненні да жанчын гэтае вызначэнне не зусім дакладнае, і ўсё ж...
Чаго-чаго, а нягод на долю ўкраінскай дзяўчыны Ганны Сывун выпала з гакам. Ледзь споўнілася восем гадкоў – страціла маці. Дзяцей у сям’і... Читать далее
Гаспадары жалезнай павуціны
Цяжка ўявіць сучаснае жыццё без вакзалаў, цягнікоў, грукату колаў і доўгіх гудкоў лакаматыва – вешчуна расставанняў і сустрэч. Мяне, як, здаецца, і многіх, заварожвае язда на цягніках: за вокнамі мільгаюць лясы, палі, паўстанкі, бягуць наўздагон аблокі. Але гэта ўсё толькі рамантыка. Пераадольваць самыя вялікія адлегласці, сустракацца з роднымі, сябрамі, якія... Читать далее