Ивана Колошву после Великой Отечественной войны отправили на Дальний Восток
Сяржант Павел Фралоў, пагранічная застава «Астравецкая»:
– Майго прадзеда завуць Іван Пятровіч Калашва. Ён нарадзіўся ў снежні 1925 года ў вёсцы Зашчоб’е Гомельскай вобласці.
Дзед стаў у рады абаронцаў Радзімы, калі да Перамогі заставаўся год – яго прызвалі 2 мая 1944 года. На фронце быў шафёрам у стралковым палку – атрымаў гэту спецыяльнасць да адпраўкі на вайну.
Але вайна для Івана не скончылася ў 1945-м: пасля капітуляцыі Германіі і аб’яўлення Перамогі яго накіроўваюць на Далёкі Усход – змагацца з японскімі мілітарыстамі.
Служба нашага салдата ў Чырвонай арміі скончылася толькі 23 мая 1948 года. Прадзед вярнуўся на радзіму, уладкаваўся ў калгас шафёрам – і адпрацаваў ім, пакуль не выйшаў на пенсію.
Калі дзеда запрашалі на сустрэчы з моладдзю і школьнікамі – ішоў туды з ахвотай, але расказваў не пра сябе, а пра баявых таварышаў і загартаваным у баях сяброўстве. На асаблівыя ўрачыстасці заўсёды апранаў пінжак з узнагародамі, акрамя іншых там быў і медаль «За перамогу над Японіяй».
Правялі мы Івана Пятровіча ў апошні шлях у студзені 2016-га.
Калі на нашу зямлю прыйшла бяда, прадзеды гатовы былі змагацца да апошняга ўздыху, каб адстаяць Радзіму для сваіх нашчадкаў. І цяпер ужо ўнукі ахоўваюць заваяваны дзядамі мір.
