2013 год: победы и победители "Астравецкай праўды"
Ну вось і зноў Новы год…Шаноўныя чытачы, вы заўважылі, што з кожным пражытым годам гэты прамежак часу – ад таго моманту, калі выкінулі з хаты страціўшую актуальнасць навагоднюю ёлку, – і да таго, калі зноў адкрываюцца ёлачныя базары, праходзіць усё хутчэй? Чакане першага снегу; стома ад надакучыўшых халадоў; першыя вясеннія ручаінкі, што імкліва бураць крохкую чарнату рыхлага снегу; сіні ад пралесак лес; водар адпачыўшай за зіму зямлі, якая чакае вашых рук; боль у спіне ад бясконцага аполвання градак; першыя суніцы, затым – чарніцы, баравікі, апенькі; бульбакапанне; буйства фарбаў асенняга парку; шоргат пасівелай пасля начных прымаразкаў травы; хутанне ў шалікі і курткі ў чаканні, калі ўключаць ацяпленне ў кватэрах; свінцовае лістападаўскае неба, што ляжыць на плячах ад позняга ранку да ранняга вечара… І зноў – рознакаляровыя агеньчыкі на гарадской ёлцы! Усё гэта паасобку цягнецца так доўга і нудна – і ўсё разам пралятае, як адно імгненне, назва якому – год нашага жыцця… І вось зноў надышоў час падводзіць вынікі, загадваць жаданні, дарыць падарункі, шукаць і спрабаваць разгадаць нейкія сімвалы, часам надаючы ім неіснучую магічную сілу, глядзець “Іронію лёсу…” і “стругаць” аліўе.
Перамогі…
Якім жа быў гэты год для нашай з вамі, паважаныя чытачы, любімай газеты – “Астравецкай праўды”?
Без залішняй сціпласці магу сказаць: даволі паспяховым.
Найперш дазвольце нагадаць, што менавіта сёлета, з першага дня новага 2013 года, наша газета па суботах і святах, а некаторыя нумары – і ў сераду, стала, “як дарослая”, як і ўсе цэнтральныя газеты, выходзіць у каляровым афармленні. Праўда, нават не верыцца, што гэта адбылося толькі год назад? І хоць такое каляровае “задавальненне” каштуе немалых грошай, падпісчыкам гэта не каштавала дадатковых затрат – лічыце гэта нашым навагоднім і круглагадовым падарункам.
І ўсё ж галоўны наш поспех не ў пераходзе “на колер” і нават не ў перамогах у розных творчых конкурсах, якія і сёлета не абышлі наш калектыў, – як калектыўных, так і індывідуальных. Канешне, атрымліваць перамогі і словы прызнання калег і членаў прафесійнага журы – пачэсна і прыемна. Але ўсё ж мы, калектыў рэдакцыі, галоўным сваім поспехам і перамогай лічым тое, што сёлета наша газета пераўзышла так званы “псіхалагічны бар’ер” у падпісцы: тыраж газеты ў гэтым годзе перавысіў 6 тысяч экземпляраў. Я нават не хачу ў чарговы раз нагадваць, што ў суадносінах да колькасці насельніцтва раёна гэта – саамы высокі паказчык у вобласці. Але ж спецыялісты лічаць, што за кожным выпісаным асобнікам газеты стаіць як мінімум тры чытачы – такім чынам, можна лічыць, што сёння “Астравецкую праўду” чытае практычна кожны жыхар раёна.
А на самой справе нашых чытачоў нашмат больш, і жывуць яны не толькі ў нашым раёне – дзякуючы сайту “Астравецкай праўды”, які, дарэчы сказаць, карыстаецца вялікай папулярнасцю, нас цяпер чытаюць ва ўсім свеце. Пра гэта сведчыць і зваротная сувязь з нашымі чытачамі – як на тым жа сайце, так і ў тэлефанаваннях і ліставаннях. І сёння, напярэдадні свята, хочацца сказаць дзякуй усім тым, хто з мноства выданняў, “добрых і розных”, выбірае менавіта “Астравецкую праўду”.
Гэта, з аднаго боку, не можа не радаваць, а з другога – накладвае дадатковую адказнасць на нас усіх, ад галоўнага рэдактара і маладога журналіста – да карэктара і спецыяліста па рэкламе. І, паверце, мы стараемся апраўдваць давер тысяч знаёмых і незнаёмых людзей, імкнучыся быць з імі шчырымі і праўдзівымі, – і робім усё магчымае для гэтага ў сваёй паўсядзённай працы.
“Лепшы няштатны фотакарэспандэнт” Юрый ГорыдЯшчэ адным з дасягненняў гэтага года можна лічыць тое, што цяпер навіны Астравеччыны можна не толькі чытаць у газеце і на нашым сайце ды слухаць па раённым радыё – хоць пасля ліквідацыі правадной сеткі радыёвяшчання такіх, на жаль, усё менш, – але і паглядзець па тэлебачанні. Не, тэлевізар для гэтага ўключаць неабавязкова – мы, калектыў рэдакцыі, пайшлі сваім шляхам: відэаролікі аб асноўных падзеях жыцця Астравецкага раёна рэгулярна з’яўляюцца на сайце нашай газеты, і кожны, хто мае дома камп’ютар і выхад у інтэрнэт – а сёння ўжо цяжка знайсці чалавека нават сярэдняга ўзросту, не тое, што маладога, хто не мае гэтага найбольш актуальнага на сённяшні дзень сродку сувязі, – мае магчымасць такім чынам пазнаёміцца з відэанавінамі раёна. І, як сведчыць статыстыка наведвання сайта і прагляду відэафільмаў, карыстаюцца гэтай магчымасцю многія.
Ну вось, адну з галоўных пераднавагодніх спраў – падсумаваць вынікі года і падзякаваць яму, адыходзячаму, а таксама тым, з кім разам пражылі гэты год, за ўсё добрае, радаснае і прыемнае – зрабілі.
Цяпер пяройдзем да другой галоўнай справы, без якой не можа абысціся ніводзін Новы год. Вы здагадаліся, да якой? Правільна – да падарункаў!
…і пераможцы
Ну, мы саманадзейна лічым, што галоўным падарункам для вас, нашы шаноўныя чытачы, будзе сённяшняя “растаўсцеўшая” “Астравецкая праўда”, у якой кожны з вас знойдзе для сябе нешта цікавае і карыснае, гэтак жа, як і ў кожным наступным нумары газеты.
“Самы актыўны няштатны аўтар” Эдуард Іванавіч СвірыдЯшчэ адзін падарунак кожны з падпісчыкаў нашай газеты атрымае разам з першым нумарам раённай газеты ў наступным годзе: гэта традыцыйны каляровы каляндар, у якім, спадзяюся, на працягу 2014 года вы знойдзеце магчымасць адзначыць шмат радасных і прыемных дат, святаў і падзей – ва ўсякім выпадку, мы вам гэтага шчыра жадаем! Так што, калі вы яшчэ не падпісаліся на “Астравецкую праўду” на наступны год, то сёння ж ці ў панядзелак спяшайцеся на пошту: часу ў вас амаль не засталося.
А цяпер – падарункі індывідуальныя. На гэты раз – не для ўсіх, а для самых-самых актыўных нашых пазаштатных аўтараў. Бо, як бы ні стараліся журналісты, яны не змогуць усё ахапіць самі – ды і не варта гэта рабіць, маючы гэтулькі таленавітых сяброў і памочнікаў. І таму сёлета, як і летась, мы вырашылі выказаць падзяку нашым лепшым пазаштатным аўтарам у некалькіх намінацыях.
Мы вырашылі адзначыць чалавека, якога нават няёмка называць няштатным аўтарам: яшчэ ў мінулым годзе Эдуард Свірыд працаваў у рэдакцыі “Астравецкай праўды”, хоць і на палову стаўкі. Ён, нагадаю, з’яўляецца членам Беларускага саюза журналістаў – і быў прыняты ў гэты творчы саюз менавіта па рэкамендацыі журналістаў нашай газеты. Але сёлета па ўважлівых прычынах Эдуард Іванавіч быў вымушаны звольніцца з рэдакцыі – але гэта не значыць, што ён развітаўся з газетай! Думаю, што нашы чытачы нават не заўважылі, што Эдуард Свірыд зараз не з’яўляецца штатным супрацоўнікам “Астравецкай праўды”: яго публікацыі гэтак жа рэгулярна з’яўляюцца на старонках нашай газеты – і гэтак жа радуюць сваёй глыбінёй, дакладнасцю, трапным журналісцкім словам. І таму Эдуард Іванавіч Свірыд прызнаецца пераможцам у намінацыі “Самы актыўны няштатны аўтар”.
“Лепшым матэрыялам няштатнага аўтара” прызнаны праект Таісы Сямёнавай “Залаты ўзрост”У намінацыі “Лепшы матэрыял няштатнага аўтара” перамога аддадзена таксама чалавеку, якога язык не паварочваецца назваць няштатным аўтарам: амаль усе жыццё прафесійнага журналіста, члена Беларускага саюза журналістаў Таісы Сямёнаўны Сяменавай звязана з нашай газетай. І мы вельмі ўдзячны Таісе Сямёнаўне, што і пасля выхаду на заслужаны адпачынак яна не замыкаецца ў чатырох сценах, а застаецца верным сябрам “Астравецкай праўды”: знаходзіць новыя тэмы, адкрывае новыя праекты, рубрыкі. І ў намінацыі “Лепшы матэрыял няштатнага аўтара”пераможцам прызнаны не нейкі адзін матэрыял, а творчы праект Таісы Сямёнавай “Залаты ўзрост”, у якім аўтар рэгулярна знаёміць чытачоў з людзьмі, якія, знаходзячыся на заслужаным адпачынку, падаюць маладым прыклад актыўнага жыцця, працавітасці, творчасці, жыццялюбства.
У адыходзячым годзе рэдакцыя “Астравецкай праўды”, калі вы заўважылі (хочацца спадзявацца, што ўсё ж не заўважылі), адчувала пэўныя цяжкасці з фотаздымкамі – не ўвогуле з фотаілюстрацыямі, а са здымкамі , якія гавораць больш, чым самы вялікі і падрабязна напісаны артыкул. І мы вельмі ўдзячны нашаму няштатнаму аўтару Юрыю Горыду, які час ад часу выручаў нас менавіта такімі фотаздымкамі – прыгожымі, філасофскімі, глыбокімі. Юрый Горыд аднадушна прызнаецца пераможцам у намінацыі “Лепшы няштатны фотакарэспандэнт” – і мы спадзяемся, што яго здымкі і ў наступным годзе будуць рэгулярна з’яўляцца на старонках “Астравецкай праўды”.
Па рашэнню рэдакцыйнага журы намінацыя “Паэзія” сёлета застаецца без пераможцы.
А вось у намінацыі “Проза” прыз пераможцы вырашана аддаць аўтару цікавых і меладычных – калі можна так сказаць пра празаічны твор – абразкоў Ніны Міральковай. Яе міні-апавяданні – вельмі індывідуальныя, ні на што не падобныя, з глыбока схаваным сэнсам, добрыя і шчырыя, якія прымушаюць задумацца пра многія з’явы жыцця і сябе самога ў гэтым жыцці. Іх палюбілі многія нашы чытачы – і калектыў рэдакцыі ў гэтым сэнсе не выключэнне.
“Самы актыўны ўдзельнік рэдакцыйных конкурсаў” Капіталіна ПятроўскаяРэдакцыя часта аб’яўляе розныя конкурсы. І, якой бы ні была тэма конкурсу і яго ўмовы, мы ўпэўнены: ёсць сярод нашых чытачоў тыя, хто паўдзельнічае ў ім у любым выпадку. З такіх, няўрымслівых і актыўных, – астраўчанка Капіталіна Цімафееўна Пятроўская, якая прызнана пераможцай у намінацыі “Самы актыўны ўдзельнік рэдакцыйных конкурсаў”. Жанчыне не заўсёды шанцуе аказацца ў ліку пераможцаў падчас падвядзення вынікаў таго ці іншага конкурсу – але гэта ніяк не ўплывае на яе нязменны аптымізм. І ў рэдакцыі дакладна ведаюць: будзе новы конкурс – і сярод удзельнікаў, колькі б іх ні было, мы абавязкова сустрэнем імя Капіталіны Пятроўскай. Дзякуй, Капіталіна Цімафееўна! І – віншуем з перамогай!
Дарэчы сказаць, дзякуючы ўдзелу ў рэдакцыйных конкурсах, мы – а значыць, і нашы чытачы – адкрылі для сябе новае імя. Вершы Віталія Шпіронка, якія ён дасылаў у якасці подпісаў да фотаздымкаў на конкурс “Што б гэта значыла?”, па вялікаму рахунку, з’яўляюцца нечым большым, чым проста подпісы: калі – гумарэскай, калі – філасофскім вершам, але ў любым выпадку – цікавым і таленавітым творам. Віталія Шпіронка мы прызналі лепшым пазаштатным аўтарам у намінацыі “Дэбют года”.
А ў намінацыі “Партнёр года” пераможцам прызнаны нашы даўнія сябры і партнёры: раённы вузел паштовай сувязі. Без штодзённай працы паштальёнаў і іншых паштовых работнікаў “Астравецкая праўда” не дайшла б у час да нашых чытачоў – і, значыць, наша сяброўства было б не такім доўгім і плённым.
Узнаграроды нашы намінаты атрымаюць крыху пазней, ва ўрачыстай абстаноўцы – а сёння мы віншуем іх і ўсіх нашых чытачоў, найперш – з надыходзячым Новым годам. І да пажаданняў здароўя, дабрабыту і здзяйснення жаданняў хочам дадаць яшчэ адно, наша традыцыйнае: заставайцеся з “Астравецкай праўдай” – і будзем сябраваць і надалей.
Бо, як вядома, добры сябар дарагога варты…
Да сустрэч у Новым годзе!
З навагоднімі віншаваннямі і найлепшымі пажаданнямі – Ніна РЫБІК.
