"Репортёр выходит в свет". Каким зданием Островец выделяется среди других городов?

13:12 / 15.08.2016

Калі ў чалавека ёсць радзімка, свая адмеціна – ён запамінаецца, набывае сваё аблічча. Так і з горадам…

Які ж будынак у Астраўцы самы прыгожы і адметны, па чым можна сразу вылучыць наш райцэнтр сярод іншых гарадоў, высвятляў у астраўчан і гасцей горада наш карэспандэнт.

Казімір Якель, пенсіянер:

– Я жыву ў прыватным доме: печка на дровах, вада ў калодзежы, “выгоды” ў двары… Таму з радасцю гляджу на новыя жылыя дамы, якія будуюцца ў Астраўцы.

Відаць, што зусім іншае жыццё зараз у людзей. У такіх кватэрах жыць – адно шчасце: і ўтульна, і прыгожа, і ўсё, што трэба, лічы, у некалькіх кроках ад дома. Адзін мінус – людзі становяцца лянівымі…

Галіна Ражко, настаўніца матэматыкі гімназіі №1 г. Астравец:

– Бяспрэчна, самымі прыгожымі будынкамі нашага райцэнтра з’яўляюцца новая гімназія і дзіцячы садок. Яны вылучаюцца сярод іншых устаноў нават сваім знешнім выглядам. Гэта будынкі, якія акрамя прыгажосці, нясуць і практычны сэнс: гэта храмы станаўлення асобы і ведаў.

Вадзім Пяткевіч, вучань гімназіі №1 г. Астравец:

– Са старых будынкаў мне падабаецца касцёл, што ў цэнтры Астраўца.

З новых, безумоўна, новая гімназія, гэта – вышэйшы клас! Па ўсіх параметрах і патрабаваннях!

Дзмітрый Гродзь, масажыст:

– Я ў Астравецкім раёне вырас і зараз часта з сям’ёй прыязджаю да сваіх бацькоў.

Калі разглядаць будынкі з гісторыяй, то на першае месца я б паставіў млын. Шкада, што ён паціху развальваецца. А маглі б знайсціся людзі ці арганізацыя, якія б яго ў належны стан прывялі і працаваць бы прымусілі.

У сучасных будынках, лічу, няма нічога адметнага, што б вылучала іх з шэрагу падобных. Хіба што новы следчы камітэт своеасабліва выглядае (смяецца).

Інга Шлыковіч, бібліятэкар аддзела камплектацыі Астравецкай раённай бібліятэкі:

– Здавалася б, у нашых найважнейшых арганізацый горада ўжо ўсё ёсць, а чаго няма – хутка будзе: новыя будынкі выхавання і навучання, лячэння і аховы парадку, паштовай сувязі і надзвычайных сітуацый…

Аднак, хочацца верыць, што ў бліжэйшыя гады і на нашай вуліцы будзе свята – для супрацоўнікаў бібліятэкі пабудуюць сучасную, абсталяванную па апошняму слову тэхнікі бібліятэку, па ўсіх патрабаваннях і абавязкова з незвычайным архітэктурным вырашэннем, якое б пэўным чынам намякала на прызначэнне будынка.

Гутарыў Антон ЧЫК.

Фота Лізаветы ДРЭМА.

Похожие новости