"Репортёр выходит в свет". А вам хотелось бы изменить свою жизнь?

%d0%b6%d0%b8%d0%b7%d0%bd%d1%8c-%d0%bf%d1%80%d0%b5%d0%ba%d1%80%d0%b0%d1%81%d0%bd%d0%b0-%d0%ba%d0%b0%d1%80%d1%82%d0%b8%d0%bd%d0%ba%d0%b0Жыццё людзей складваецца па-рознаму. Хтосьці, прыкладаючы пэўныя намаганні, накіроўвае яе рэчышча ў патрэбны бок. А нехта добра адчувае сябе ў прывычнай варонцы паўсядзённасці, нават не задумваючыся аб тым, што нешта можна або трэба было б  змяніць. 

А вам хацелася б змяніць сваё жыццё? – з такім пытаннем звярнуўся карэспандэнт “АП” да жыхароў раёна.

%d1%80%d0%b5%d0%bf%d0%be%d1%80%d1%82%d0%b5%d1%80-%d0%b8%d0%b7%d0%bc%d0%b5%d0%bd%d0%b8%d1%82%d1%8c-%d0%b6%d0%b8%d0%b7%d0%bd%d1%8c4Мар'я Бабойць, на заслужаным адпачынку:

– Нічога не хачу мяняць – няхай усё ідзе так, як ідзе. У мяне ёсць сям'я, якую я люблю, дзеці жывуць побач. І гаспадарка вялікая: агарод, пяць козачак, шмат курэй. І хоць узрост дае аб сабе знаць – як-ніяк амаль семдзесят ужо, – я ўсё раблю сама і з задавальненнем, нават рамонт у хаце – падлогу, столь, паклеіць, пафарбаваць… Не, нічога ў маім жыцці мяняць не трэба.

%d1%80%d0%b5%d0%bf%d0%be%d1%80%d1%82%d0%b5%d1%80-%d0%b8%d0%b7%d0%bc%d0%b5%d0%bd%d0%b8%d1%82%d1%8c-%d0%b6%d0%b8%d0%b7%d0%bd%d1%8cЦэйка Ірына, прадавец магазіна “Будаўнік”:

– Маё жыццё склалася так, як я таго хацела, таму мяняць штосьці… Навошта? Сэнс свайго жыцця, як жанчыны, заўсёды бачыла ў сям'і – і, дзякуй Богу, у мяне двое дзяцей – ужо дарослы сын і дачка школьніца, і муж, з якім мы пабудавалі, хоць і невялікі, але свой  дом. Люблю ранкам выйсці на ганак і паслухаць, як спяваюць птушкі – на ўскрайку Астраўца, дзе мы жывём, іх добра чуваць. Ці хацела б быць багатай? Не, на жыццё нам хапае, а вялікія грошы – гэта і лішнія клопаты.

%d1%80%d0%b5%d0%bf%d0%be%d1%80%d1%82%d0%b5%d1%80-%d0%b8%d0%b7%d0%bc%d0%b5%d0%bd%d0%b8%d1%82%d1%8c-%d0%b6%d0%b8%d0%b7%d0%bd%d1%8c2Анастасія Гурштын, студэнтка:

– Мае бацькі жывуць у Гудагаі ў сваім доме, а я цяпер да іх больш у госці прыязджаю – бо вучуся на дашкольнага выхавацеля ў Лідскім каледжы. І пакуль статус студэнткі мяне задавальняе. А што захачу змяніць у жыцці праз некаторы час, не ведаю. Але, калі была б магчымасць, працаваць вярнулася б у Астравец і “абзавялася” кватэрай у шматпавярхоўцы – хаця б на кароткі час, каб  даведацца, як гэта – жыць “на этажах”.

%d1%80%d0%b5%d0%bf%d0%be%d1%80%d1%82%d0%b5%d1%80-%d0%b8%d0%b7%d0%bc%d0%b5%d0%bd%d0%b8%d1%82%d1%8c-%d0%b6%d0%b8%d0%b7%d0%bd%d1%8c3Анатоль Ізотаў, індывідуальны прадпрымальнік:

– Я задаволены жыццём: хоць нялёгка вучыць двух студэнтаў, але мы з жонкай, якая для мяне яшчэ і сапраўдны сябар, спраўляемся. У нас прыгожы дом, на ўчастку невялікая сажалка, альтанка… Усю душу і кожную вольную хвіліну мы ўкладваем у гэта райскае месца.

Сваё жыццё я карэнным чынам змяніў, калі пераехаў у Беларусь з Літвы, хоць і пражыў там 40 гадоў. Ці шкадую? Ды што вы – ніколькі!

%d1%80%d0%b5%d0%bf%d0%be%d1%80%d1%82%d0%b5%d1%80-%d0%b8%d0%b7%d0%bc%d0%b5%d0%bd%d0%b8%d1%82%d1%8c-%d0%b6%d0%b8%d0%b7%d0%bd%d1%8c1Надзея Шушко, намеснік кіраўніка свінакомплексам СВК “Варняны”:

– Так, мне вельмі хацелася б змяніць сваё жыццё, прычым кардынальна. Па-першае, хацелася б пападарожнічаць, убачыць свет. А па-другое, з задавальненнем абмяняла  б кватэру “на Валадарцы”, дзе жыву цяпер, на дом у ціхім прыгожым месцы на беразе возера. Гэта не столькі простая рамантыка: яднанне з прыродай – ёсць аснова шчасця чалавека.

Толькі пакуль што гэта  мары –  каб іх рэалізаваць, патрэбны немалыя грошы. Але я веру: хто шукае, той знойдзе.

 Гутарыла Вольга ХАЦЯНОВІЧ, фота аўтара.