Конкурс Сярэбраны ўзрост” сабраў пяць творчых ветэранскіх калектываў

12:00 / 14.02.2026

У Астраўцы прайшоў традыцыйны раённы конкурс народнай творчасці ветэранскіх калектываў «Сярэбраны ўзрост».

Атрымаўся ён нешматлікі. Зрэшты, гэта з якога боку паглядзець. Калектываў заявілася пяць: народны хор ветэранаў (кіраўнік Анастасія Ядзевіч) і ансамбль народнай песні «Вілія» (Ірэна Часнойць) з Міхалішак прадстаўлялі раённую культуру, вакальны калектыў «Аксаміткі» (кіраўнік Яўгенія Шаптун), танцавальныя «Чаромушкі» (Тамара Батура) і «Час танца» (Вікторыя Касцюк) – Тэрытарыяльны цэнтр сацыяльнага абслугоўвання насельніцтва.

Але ўдзельнікаў у іх у агульнай колькасці – некалькі дзясяткаў – столькі ў нас неабыякавых прадстаўнікоў так званага сярэбранага ўзросту, якія не старэюць душой.

У адпаведнасці з умовамі конкурсу калектывы павінны былі прадставіць на суд журы, якое ўзначаліла загадчык сектара культуры Ангеліна Навасельская, дзве кампазіцыі: патрыятычнай тэматыкі і вольнага накірунку.

Вакалісты і танцоры парадавалі арыгінальным, не зашмальцаваным рэпертуарам і выканаўчым майстэрствам. Хацелася разам з «Чаромушкамі» пусціцца ў скокі пад «Польку беларускую». Клікалі на заляцанні да кума і кумы міхалішкаўскія вясельныя бомы. Зала падпявала хору ветэранаў падчас яго прызнання ў любові «Вёсачцы маёй», пагаджалася з «Аксаміткамі», што «Палюбіць Беларусь вельмі проста», захаплялася разняволенасцю і пластыкай, назіраючы за «Лацінай» «Часу танца»…

Нешматлікія (можа, мароз напалохаў?) гледачы не шкадавалі далоняў, дзякуючы артыстам, у большасці сваёй – добра знаёмым калегам, суседзям, сябрам. Ды і самі канкурсанты ў перапынку паміж выступленнямі горача падтрымлівалі сяброў-сапернікаў: хай журы вызначае лепшых, справа гледачоў – захапляцца талентамі.

У падобных выпадках звычайна пішуць, што журы цяжка было вызначыць лепшых. У гэтым конкурсе цяжкасць, мне здаецца, была адна: вакальныя і танцавальныя калектывы спаборнічалі ў адной намінацыі, і параўноўваць іх – усё роўна як вызначаць, што смачнейшае: круглае ці чырвонае.

Тым не менш суддзі са сваёй задачай справіліся. Тое, што хор ветэранаў – найлепшы, было бачна і неспецыялістам. Дыплом другой ступені журы аддало танцавальнаму калектыву «Чаромушкі», тры трэціх месцы – у «Аксамітак», «Віліі» і «Часу танца».

Слова ўдзельнікам

Ірэна Часнойць, кіраўнік ансамбля народнай песні «Вілія»:

– У 1993 годзе з’явілася ідэя сабраць пажылых жыхароў Міхалішак і стварыць вакальны калектыў, каб спяваць песні нашых бабуль і дзядуль. Так узнікла «Вілія». Дэбют ансамбля адбыўся на свяце вёскі. З таго і пайшло. Больш чым за 30 гадоў склад ансамбля мяняўся неаднойчы. Сёння старэйшай нашай удзельніцы 87 гадоў, самай малодшай – 65. Вядома, хацелася б, каб наша «Вілія» станавілася больш паўнаводнай, каб да нас прыходзілі людзі, улюбёныя ў песню, гучалі мужчынскія галасы – спадзяёмся, што так і будзе.

Уладзімір Галінскі, вакальны калектыў «Аксаміткі»:

– Я нарадзіўся і вырас на Астравеччыне, затым жыў і працаваў у Літве. Калі выйшаў на пенсію, вярнуўся ў родную вёску Рымуні. Даведаўся, што на Астравеччыне дзейнічае Тэрытарыяльны цэнтр сацыяльнага абслугоўвання насельніцтва, каб не сумаваць, прыйшоў сюды. Прапанавалі спяваць у ансамблі. Мне падабаецца! Вучу словы, удзельнічаю ў рэпетыцыях, атрымліваю задавальненне ад працэсу і ад таго, што нясеш радасць людзям. Гэта ж лепш, чым гарэлку піць ці на канапе перад тэлевізарам ляжаць. Шкада, канешне, што сёння занялі не першае месца. Але дыплом – гэта не галоўнае. Нам жа песня жыць і будаваць дапамагае!

Наталля Зубенка, 90-гадовая ўдзельніца хору ветэранаў:

– Я ў хоры ветэранаў з самага пачатку, з першага яго складу. З намі ўжо чацвёрты кіраўнік працуе, а я ўсё спяваю… І дачка побач са мной. Раней яшчэ і ў тэрытарыяльны цэнтр хадзіла, там таксама і спявала, і танцавала. Цяпер застаўся толькі хор. Жыццё цяжкае пражыла, але песню люблю. І людзей. Таму і іду да іх.

Слова членам журы

Данута Блашкевіч:

– Не першы раз слухаю гэтыя калектывы, здзіўляюся і захапляюся: столькі ў іх удзельнікаў сілы, энергіі, любові да народнай музыкі. Нягледзячы на надвор’е, на праблемы са здароўем, яны ідуць на рэпетыцыі, спяваюць, танцуюць. Незалежна ад таго, як журы падзяліла месцы, вы ўсе – пераможцы!

Ганна Ткачук:

– Моладзі трэба ў вас павучыцца. «Полька беларуская» – не кожны малады можа так станцаваць. У вакальных калектывах галасы льюцца, як ручаёк, – і ад таго душа спявае.

Ангеліна Навасельская:

– Усім нашым артыстам шчыра жадаю здароўя, пазітыву, унутранай цеплыні. Усе вы – каштоўны рэсурс не толькі раённай культуры, а ўсяго нашага краю, у вас трэба вучыцца энергіі, аптымізму, пазітыву, адносінам да справы.

Ірына Шляхтун:

– Падобны конкурс праводзіцца не ў першы раз – і год ад году майстэрства яго ўдзельнікаў расце. Радуе, што ў калектывах з’явіліся мужчыны – і спевакі, і танцоры. Выступленне хору ветэранаў – да мурашак. Асаблівая ўдзячнасць «Віліі»: жанчыны прыязджаюць з Міхалішак і дораць нам свой талент, нясуць у масы беларускую песню. Хачу адзначыць тэрытарыяльны цэнтр, які прадставіў адразу тры творчыя калектывы. Сектару культуры райвыканкама на чале з Ангелінай Навасельскай нізкі паклон за цудоўныя касцюмы для хору ветэранаў і за годныя падарункі для пераможцаў і ўдзельнікаў.