Хто стаў пераможцам чарговага этапу конкурсу “Што б гэта значыла?”
Але толькі Аляксандр Харытонаў назваў рэчы сваімі імёнамі і расказаў, што ж уздымаецца над дахамі дамоў.
Среди лампочек-гирлянд
Засверкал, как бриллиант,
Надувной восстал дракон.
Выше крыш поднялся он!
Привезли его не зря
К нам китайские друзья,
Чтоб ватаги детворы
С его ездили горы.
Стал, надувшись, враз силён,
Малышнёю заселён.
Всех ребят принять он рад –
Даже целый детский сад!
Праўда, у Аляксандра ёсць і іншыя варыянты, што называецца, на злобу дня:
Сказка словно ожила,
В Островец с небес сошла…
Что на крыше усмотрел?
Змей Горыныч прилетел!
Посреди стоит двора.
Разбежалась детвора.
В наше время непростое
Людям видится другое:
Вдруг соседняя страна,
Где давно идёт война,
Дрон заслала боевой,
Заграничный, с хитрецой?
На него глядят с опаской:
Не сравним совсем со сказкой.
Призадумайтесь, друзья,
Сказка – ложь, венец вранья.
Ну а змей в реальной яви
Лжи претензий не предъявит.
А яшчэ, на думку Аляксандра Харытонава, дракона можна прыстасаваць для барацьбы з незаконнымі пабудовамі – яму, крылатаму, лепш відаць розныя парушэнні:
Стал народ жуликоватый –
Незаконно строит хаты.
Соблюдали чтоб закон,
Прилетел большой дракон.
С высоты огромной роста
Нарушенья видеть просто.
Нет лазеек для жулья
И незаконного жилья!
Але членам рэдакцыйнага журы найбольш спадабаўся (скажу, забягаючы наперад) подпіс, у якім Аляксандр Харытонаў папярэджвае: трэба меней піць! (І ў гэтым з ім нельга не пагадзіцца).
В воскресенье это было…
Шёл подвыпившим домой.
Взгляд поднял...
О, боже милый!
Змей на крыше надо мной!
В этом мире всё поблекло,
Закружилась голова,
Солнце яркое померкло
Перед видом существа.
Неужели так бывает?
Может, я с ума схожу?
Змей над крышею летает…
Завороженно гляжу.
Нет, не верю я виденьям!
Надо просто меньше пить
И по злачным заведеньям
Прекращать пора ходить!
Стас Курыла згледзеў на здымку беларускага цмока – і так перапужаўся, што ажно перажагнаўся:
Здані сярод дня ў вачах.
Цмок узбіўся аж на дах!
Трэба, каб не заікацца,
Тры разы перажагнацца.
Зрэшты, яшчэ пытанне, каму страшней – людзям, што ўбачылі цмока на даху, ці самому цмоку ад сустрэчы з людзьмі. Паразважаўшы, Стас Курыла выбраў апошні варыянт:
Па-над дахам ляціць цмок…
Выклікаць жадае шок.
Толькі людзям не да шоку –
Самаму больш страшна цмоку.
Ды ўжо ж… У сённяшнім жыцці ёсць рэчы і больш страшныя, чым цмок на даху.
Тым больш што, на думку Ларысы Гупянец, беларускі Цмок не добры і не злы – ён па-беларуску хітры і мудры!
Зрэшты, можа гэта і не цмок зусім, а Змей Гарыныч з казкі? А што галава толькі адна, дык, можа, іншых не відаць за дамамі? Ці не паспелі яшчэ адрасці пасля таго, як Іван Царэвіч ссек іх вострым мячом...
І на гэтую тэму ёсць варыянты ў нашых канкурсантаў.
Вось, да прыкладу, што піша Стас Курыла:
Змей Гарыныч ўсіх баіцца.
Сучасны свет яму нямілы.
У казках больш няздольны біцца,
Не разлічыў магутнасць сілы.
У Яны Галіны новае конкурснае заданне напачатку выклікала неразуменне:
«Вось і чарговы «падкідыш», – піша яна. – Хто гэта? Думаю, рашаю, гадаю… Трубачыст? Не… Дзед Мароз у карнавальным касцюме Пегаса з навагоднімі падарункамі?
Крылаты конь Пегас
Прыляцеў на дах
І з-за канька цікуе…
Шукае той крыштальны гмах –
Школу, дзе з гулам
дзетвара віруе.
Дарункі дзецям ён прынёс –
Ноутбукаў і «дзясятак»
поўны воз!
А далей у Яны Галіны ў чарговы раз абудзіліся настальгічныя ўспаміны:
«Коні, коні… Дзе тыя выганы з табунамі? Ці чуеце вы калі іржанне каня? Не… Ціха.. Глуха… Калісьці было: конь – гэта хлеб, соль і мёд для селяніна. Драўляныя конікі на каньку хаты, змайстраваныя рукамі гаспадара, былі для яго як герб, як ахоўнік.
Драўлянымі коньмі
продкі ўпрыгожвалі дахі
Цяпер – гумовай пачварай
псуюць велічныя гмахі».
Пра канькі да дахах памятае і Капіталіна Пятроўская:
Раньше строили дома
С фронтоном высоким,
Украшали их коньком –
Горбунком далёким.
Этот горбунок из сказки
Людей веселил,
Доброту и ласку
В дом он приносил.
Где б сейчас коньку приткнуться?
Хочет он украсить дом,
Чтобы весело, счастливо
Жили люди в нём.
Амаль што гімн склала коням Яна Галіна:
Коні, коні! Вас так многа
Праца вашая – дарога.
Ход ваш – пры сядле,
пры брычцы ці за плугам…
То алюрам, то галопам,
А то рыссю ці падскокам.
Саловыя, каурыя, вараныя,
Танкаскурыя, доўгагрывыя,
гнядыя,
Коні ў яблыках, рыжыя, сівыя…
Чую стук далёкі скакуноў,
Бачу іскры з-пад падкоў.
І закончыла жанчына падзякай: «Не забыў крылаты конь пра стары люд, падкінуў яму ўспамінаў – як падарунак да новага 2025 года».
Набліжэнне Новага года стала яшчэ адной папулярнай тэмай у канкурсантаў. Ды і як не быць таму: адыходзячы год прайшоў пад знакам Дракона – ці не гэты яго сімвал узбіўся на дах?
Вось, да прыкладу, што піша Галіна Мінкевіч:
Уходит год Дракона,
Ползёт Змея на смену,
Да, было много звона,
Пустого откровенно.
Эфир перемешался
Прогнозом негатива,
Дракоша растерялся
От путаного чтива.
У той жа «танальнасці» – варыянт Валянціны Масцяніцы:
Здае пазіцыі Дракон –
Ён са страхі спаўзае плаўна,
Ды ўжо Змяя паўзе на трон,
Дзе будзе гаспадарыць слаўна!
А Ларыса Гупянец звярнула ўвагу, што на здымку – не толькі дракон (ці цмок, ці Змей Гарыныч), але і ёлачная гірлянда, і яна – не меншы сімвал Новага года за заморскую пачвару. Менавіта гірлянда сваім бляскам дорыць радасць людзям, а дракон на здымак проста так трапіў, можа, міма пралятаў…
Забыли гирлянду убрать
после Нового года.
Гирлянда подумала:
«Знать, не случайно!
Ну, что ж...
Задача моя (вопреки даже
козням погоды!) –
суметь сделать так,
чтоб весь год был
на праздник похож!»
Зрэшты, Дракон не толькі ў якасці сімвала адыходзячага года па кітайскім гараскопе стаў героем многіх вершаваных подпісаў да конкурснага здымка.
Рэгіна Дрэма палічыла, што
Дракона дзецi так «дасталi»,
Што ажно на дах загналi.
Цяпер Дракон антэнай
служыць,
Жыве, нi кропелькі не тужыць!
У другім варыянце Рэгіна знайшла яшчэ адну нагоду для радасці дракона, які пасяліўся на даху:
А дракону всё равно:
Давно прижился он на крыше!
Принцессы рядом нет давно,
И без неё намного тише.
Сапраўды: з гэтымі прынцэсамі – адны праблемы і расстройствы…
А хочаце жыць з драконам у міры і згодзе – прынамсі, рэшту гэтага года – то зрабіце так, як раіць Валянціна Масцяніца:
Людзі цягнуць кола
Альбо барану кладуць,
Каб зручна было буслу
Гняздо сабе зрабіць.
Дык палажыце вы саломы
Гэтаму звярку!
Дракоша вам аддзячыць
За гэту цеплыню.
Гэты этап конкурсу атрымаўся ўраджайным і разнастайным не толькі па колькасці ўдзельнікаў і дасланых імі подпісаў, але і па колькасці пераможцаў.
Большасці членаў рэдакцыйнага журы найбольш спадабаўся варыянт Стаса Курылы, які раіць тры разы перажагнацца, каб не заікацца, убачыўшы цмока на даху.
На другім месцы апынуўся Аляксандр Харытонаў з варыянтам, у якім аўтар раіць менш піць.
На трэцім – Валянціна Масцяніца («Здае пазіцыі дракон – ён са страхі спаўзае плаўна») і Рэгіна Дрэма («Дракона дзецi так «дасталi», што ажно на дах загналi»).
Віншуем пераможцаў і ўсім удзельнікам жадаем поспехаў у новым этапе конкурсу.
