Бясцэнныя скарбы сівой даўніны можна знайсці ў музейным пакоі ў Рымдзюнскім клубе-бібіліятэцы




Пабываць у Рымдзюнскім сельскім клубе-бібліятэцы ўдзель­нікі народнага хору ветэ­ранаў Цэнтра культуры і народнай творчасці марылі даўно. Справа ў тым, што слава пра тутэйшы музейны пакой старадаўняга вясковага побыту з гадамі разнеслася па Астравеччыне і наваколлі. Не пацікавіцца і не наведаць яго было проста немагчыма. І вось шустры «бусік» раённага сектара культуры вязе нас у Рымдзюны. 

Ля варот гасцей сустракае загадчык установы Наталля Недалтоўская. Кароткі экскурс у гісторыю ўзнікнення будынка – і мы ўзыходзім на шырокі ганак, трапляем у прасторнае фае. Позіркі адразу спыняюцца на сцяне, завеша­най роз­най вартасці граматамі, дыпломамі, падзякамі і адзнакамі, заслужанымі клубам, яго мастацкімі калекты­вамі і твор­чымі аб’яднаннямі ў розныя гады. Узнагарод вялікае мноства. Міжволі ўзнікае пачуццё радасці за іх уладальнікаў.



 Захапляе тут усё: галерэя карцін і малюнкаў мясцовых мастакоў, юных і сталых, выстаўка самаробак і сувеніраў. Прыемна зайсці ў бібліятэку – утульны і прасторны «кніжкін дом», дзе зручна размяс­ціліся стэлажы з літаратурай і шырокі стол, за якім чытачы разам з бібліятэкарам Ганнай Штурай часта абмяркоўваюць прачытанае, збіраюцца на творчыя пасядзелкі за кубачкам гарбаты. Тут настолькі па-хатняму ўтульна, што хочацца затрымацца даўжэй.


 Але нас чакае музейны пакой, дакладней, два пакоі з каштоўнейшымі экспанатамі даўнейшага сялянскага побыту. Тут і па­дабенства сялянскай хаты з поўнай абста­ноўкай: кухняй з розным начыннем і посудам, спальным кутком з драўляным ложкам для дарослага чалавека і калыскай для немаўляці, з гасцёўняй са старадаўняй мэбляй. Частку пакоя, што бліжэй да вокнаў, узімку застаўлялі кроснамі. Ткалі ручнікі, посцілкі і прос­та кужаль. Тут жа стаяць калаўроты, прасніцы, льномялкі і яшчэ безліч розных прылад, патрэбных вясковым жанчынам. І старадаўнія швейныя машынкі, і нават музычныя інструменты: акардэон, гармонік, піяніна, з пазнейшых – прайгравальнікі, радыёла, прыёмнікі... А ў суседнім пакоі размясціліся прылады працы, без якіх не мог абысціся ніводзін мужчына-гаспадар. Пералічыць усё нерэальна, лепш убачыць.
Збіральніца і захавальніца гэтых неацэнных скарбаў – загадчык клуба-біб­лія­­тэкі Наталля Недалтоўская. Ра­зам з адна­вяскоўцамі збірала даўніну па памі­раючых падвор’ях, закінутых хутарах, прыводзіла ў парадак і несла ў музей. Так складвалася ўнікальная экспа­зіцыя, якой могуць пазайздрос­ціць нават сур’ёзныя краязнаўчыя музеі. І не дзіва, што слава аб ёй пайшла не толькі па Астравеччыне, але і па ўсёй Беларусі. І едуць у Рымдзюны цікаўныя госці, і ад’яз­джаюць уражаныя і захопленыя. Як мы.



Текст: Главный администратор
Фото: Таіса Сямёнава